Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem
Wprowadzenie
Apostolstwo Modlitwy (AM) jest stowarzyszeniem Kościoła katolickiego. Łączy kult Serca Jezusa z duchowością eucharystyczną. Zrodziło się z miłości do Osoby Jezusa.
Od blisko 160 lat stowarzyszenie to gromadzi wiernych, którzy swą modlitwą i ofiarą wspierają dzieło misyjne Kościoła. AM otacza swą modlitwą szczególnie Ojca Świętego oraz wskazane przez niego dzieła apostolskie i współczesne problemy Kościoła i świata.
Członkiem AM może zostać każdy człowiek ochrzczony. Jego wiek nie ma tu znaczenia, ale ważne jest, aby miał on w sercu pragnienie umacniania swej więzi z Panem Jezusem. AM jest przede wszystkim dobrą szkołą życia z Bogiem. Jest dziełem Ojców Jezuitów, bardzo cenionym i polecanym wierzącym przez kolejnych papieży:
- Ojciec św. Paweł VI stwierdził, że jest to jedna z najzdrowszych instytucji, jakie narodziły się w Kościele i pracują dla Kościoła.
- Jan Paweł II powiedział do krajowych dyrektorów AM: Oddaję to pobożne stowarzyszenie w wasze ręce jako bezcenny skarb serca Papieża i Serca Chrystusa. Poświęćcie wszystkie swe talenty i wszystkie siły, by wypełnić tę misję, którą wam dzisiaj powierzam.
- Benedykt XVI na samym początku swego pontyfikatu napisał do Generała Jezuitów list na temat kultu Serca Jezusa. Zwrócił w nim uwagę na bezkresną miłość Boga: Tajemnica miłości Boga do nas nie tylko stanowi główną zawartość kultu i pobożności Serca Jezusa, ale jest zarazem istotną treścią duchowości i pobożności chrześcijańskiej. […]. Istotnie, można być chrześcijaninem jedynie wtedy, gdy się skieruje wzrok na krzyż naszego Zbawiciela, na Tego, którego przebodli.
Okres wstępny
Rozpoczyna się od aktu osobistego poświęcenia się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Od tego dnia należy codziennie odmawiać Modlitwę Codziennego Ofiarowania (patrz str. 2) oraz dziesiątkę Różańca świętego w intencjach powierzonych przez Ojca świętego.
Po trzech miesiącach tej praktyki można podjąć decyzję o wstąpieniu do AM albo o przedłużeniu okresu wstępnego. Decyzję tę podejmuje się we własnym sumieniu. Należy być w kontakcie z Krajowym Sekretariatem AM, skąd można otrzymać odpowiednie materiały. Praktyki AM nie obowiązują pod rygorem grzechu, ale dobrze jest pamiętać, że droga chrześcijanina ma być prosta.
Poświęcenie się Bogu i odmawianie Modlitwy Codziennego Ofiarowania to początek i fundament duchowej drogi członka AM. Jest to praktyka, która ma swe źródło w sakramencie chrztu świętego. Odkąd go przyjęliśmy, żyjemy już nie dla siebie, ale dla Boga, który przez swego Jedynego Syna stał się dla nas widzialny. Nasze życie duchowe polega na traceniu siebie dla Jezusa. Bo życie ucznia Jezusa rozpoczyna się od spotkania z Nim w sakramencie chrztu. Bowiem na Krzyżu Jezusa w Jego przebitym Sercu zaczęło się nasze nowe życie w Bogu.
Jesteś wezwany, by przypatrzyć się swojemu powołaniu. Zechciej pogłębić swą więź z Bogiem. Zwróć się ku Niemu całym swym sercem. Zobacz, kim Jezus jest i co dla ciebie uczynił; kim ty jesteś w Jego oczach. Pomoże ci to zachwycić się Bogiem, a wtedy twoje serce zapłonie Jego ogniem. W przygodę z Bogiem nie da się ruszyć bez miłości. Patrz zatem na Jezusa, któremu się poświęcasz, i usłysz Jego gorące słowa: Przyszedłem ogień rzucić na ziemię i jakże bardzo pragnę, aby on już zapłonął.
W Modlitwie Codziennego Ofiarowania spotyka się – codziennie! – pragnienie Boskiego Serca Jezusa z pragnienie twojego kruchego serca. Obyś tylko naprawdę się starał odwzajemniać Jego miłość. Jezus przychodzi do każdego, kto szczerze tego pragnie. Sam to obiecał: Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać. Zgłębiaj nauczanie Jezusa. On prowadzi cię do domu Ojca. Teraz masz razem z Nim składać swą codzienną ofiarę. Proś pokornie, aby On sam był twoją mocą i aby On sam dał ci wytchnienie i pocieszenie.
Miłość czyni człowieka zdolnym do zachowania nauki Jezusa. Słuchaj Go więc i chowaj wiernie Jego słowa w swoim sercu, abyś czynił postępy w mądrości i łasce. Jezus zawsze jest z tobą i pragnie, byś Go co raz lepiej poznawał przez czytanie Pisma Świętego i pogłębiał z Nim przyjaźń przez przyjmowanie sakramentów świętych. Jezus jest twoim światłem i mocą. Uzdalnia cię do pełnienia woli Ojca. Nie bój się jej pełnić. Idź za Jezusem, mimo stale towarzyszących ci cierpień na tej ziemi. Tylko przez posłuszeństwo Bogu możesz wzrastać w miłości, która wszystko przetrzyma.
Nosimy w sercach wielkie pragnienie, aby kochać i być kochanym. Takimi Bóg nas stworzył. I dlatego nasze człowieczeństwo realizuje się w pełni przez miłość, czyli przez ofiarowanie siebie Bogu i ludziom. Pan Jezus cię zaprasza, byś uczestniczył nie tylko w Jego dziele stworzenia, ale i w Jego dziele zbawienia. Oczekuje od ciebie, abyś zawsze był w tym, co należy do Niego, abyś każdy swój dzień ofiarowywał Ojcu w łączności z Nim – Jego umiłowanym Synem.
Ofiarowując siebie Bogu, pozwalasz, by On przebóstwił twoje człowieczeństwo, nadając mu nową jakość życia. Zauważ, że w twoim otoczeniu panuje taki duch, jakiego ty sam wnosisz. Pan Jezus zapewnia: Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemnościach, lecz będzie miał światło życia. On ciągle będzie ci przypominał, abyś trwał w Jego miłości. Popatrz na swoje życie, a okażesz Bogu wdzięczność, gdyż korzenie Jego działania w tobie są bardzo głębokie i bardzo dawne.
Może już zauważyłeś, że to, co wiesz o Bogu, jest niewystarczające. Bóg jest zawsze większy od całej ludzkiej wiedzy, od naszych wyobrażeń – jest nieogarniony. Niech On cię prowadzi wciąż dalej i dalej, a zachwycisz się Nim. Jeśli chcesz uczyć się miłości, zaczynaj każdy dzień tak, jakbyś urodził się dzisiaj. Zauważ Miłość, która dała ci życie. To twój Zbawiciel – Jezus, który otworzył ci niebo, ale brama jest ciasna – ma kształt Krzyża. Teraz Jezus rozgościł się w twoim kruchym sercu, aby iść z tobą przez świat. Twój czas ma należeć do Boga, dlatego liczy się każda chwila. Niczego nie oddawaj złemu duchowi. Nie patrz na zło i nie zachwycaj się czynami grzeszników. Pomyśl o tym, że w życiu ważne są tylko dwie chwile: „teraz” i „godzina śmierci”. Proś gorąco Ducha Świętego i Jego Oblubienicę, Maryję, abyś każdy dzień przeżywał świadomie, a żyjąc pośród świata, stawał się świętym.
Z wielką uwagą zważaj na to, co i w jaki sposób oddajesz Bogu w czasie modlitwy. Jeśli ofiarowałeś Mu myśli, słowa i czyny, to niech one rzeczywiście staną się Boże. Często – wciąż na nowo – sprawdzaj, jakie one są, czy podobają się Bogu.
Każdy z nas ma wiele do zrobienia, ale trzeba przede wszystkim pamiętać o słowach Jezusa: beze Mnie nic nie możecie uczynić. Liczy się twoja wrażliwość na sprawy Boże, twoja wdzięczność i hojność wobec Boga. Zacznij od sakramentu pojednania, w którym Pan Jezus szuka w twoim sercu miłości. Zaufaj Jego miłosierdziu; ono uleczy wszystkie twoje zranienia i napełni cię wszelkim błogosławieństwem.
Poza codziennym ofiarowaniem Bogu swego życia i odmawianiem dziesiątki Różańca w intencjach Ojca Świętego, każdy, kto już wstąpił do Apostolstwa Modlitwy, podął następujące zobowiązania:
- praktykowanie wieczornego rachunku sumienia,
- częste i pełne uczestnictwo w Eucharystii – w duchu wynagrodzenia,
- adoracja Najświętszego Sakramentu, zwłaszcza w pierwsze piątki miesiąca,
- czytanie, rozważanie i kontemplacja Słowa Bożego,
- udział w spotkaniach modlitewnych,
- uczestnictwo w rekolekcjach Apostolstwa Modlitwy,
- stała troska o rozwój życia duchowego, np. odprawienie rekolekcji ignacjańskich.
