W maju będziemy brali udział w nabożeństwach maryjnych. Mają one w Polsce bogatą tradycję. Są proste, a jednocześnie emanuje z nich niepowtarzalne ciepło pięknych modlitw i pieśni.
Kiedy razem z kapłanem odmawiamy przed Najświętszym Sakramentem Litanię Loretańską i śpiewamy tę, jakże ulubioną, majową pieśń Chwalcie łąki umajone, wtedy niejako naocznie odkrywamy ducha maryjnego w naszych wspólnotach. Spostrzegamy, że jest to duch paschalnej radości ze zwycięstwa Chrystusa nad grzechem i śmiercią. Maryja pierwsza poszła tą drogą zwycięstwa, a jest to droga całego Kościoła, przez Maryję bowiem idziemy do Jezusa!
Majowe dni to także paschalny czas umacniania wiary w Chrystusowe zmartwychwstanie, okres wielkanocny bowiem zakończy Niedziela Zesłania Ducha Świętego, która w tym roku obchodzona będzie 20 maja. Duch Święty nieustannie odnawia Kościół, oblicze ziemi i dopełnia dzieła zbawienia, jak wyraża to prefacja z tej uroczystości – Duch Święty doprowadza do pełni Misterium Paschalne, jednocząc wszystkich z Chrystusem w Kościele i wszystkim narodom daje poznać prawdziwego Boga, i jednoczy rożne języki w wyznawaniu tej samej wiary.
Jako członkowie Apostolstwa Modlitwy i oddani czciciele Niepokalanego Serca Maryi, poprzez nasze codzienne modlitewne zaangażowanie w Kościele i okazywaną troskę o dobro wspólne, odkrywamy, jak hojnie wyposażeni jesteśmy w dary Ducha Świętego na drodze naszego chrześcijańskiego życia. Zechciejmy te dary jeszcze bardziej spożytkować dla dobra wspólnoty!
Każdy udział w Eucharystii i przyjęty kiedyś sakrament Chrztu i Bierzmowania codziennie przypominają nam, że Duch Święty nie usypia, lecz stale mobilizuje do działania i wzbogaca nasz duchowy rozwój. Bóg chce, abyśmy układali z Nim nasze życie. Odkrywajmy więc dary Ducha Świętego i w Nim umacniajmy naszą miłość, odważnie podejmując życiowe zadania. Wierzymy, że Duch Święty zdolny jest odmienić każdą sytuację w świecie, w którym dzisiaj żyje człowiek. Tak jak kiedyś w akcie stwórczym uporządkował wszechświat i nadał mu piękno i splendor, tak i dzisiaj ten Duch jest Stróżem i Ożywicielem nadziei w sercu Kościoła. Prośmy podczas naszych majowych spotkań modlitewnych, aby ten Duch zdobywał serca i wnosił w nie miłość Boga, ludzi, która chętnie wykonuje to, co Bóg nam nakazuje. Człowiek kochający nie zna miary, a płomień miłości przepala wszelkie granice. Miłość też nie odczuwa ciężaru, nie tłumaczy się niemożliwością i wszystko zdobywa. Kiedy zaufamy Duchowi Świętemu i uwierzymy w Jego działanie w Kościele, w świecie i naszym życiu, wszystko zmieni się radykalnie. Przypominanie, świadczenie i ujawnianie prawdy to sposoby Jego działania.
