Proponujemy zrobić spotkanie na początku Wielkiego Tygodnia, aby wejść jeszcze głębiej w jego tajemnicę i podjąć łaski płynące tak obficie.
Tym razem rozpocznijmy od rozważenia V tajemnicy bolesnej tj. Śmierci Pana Jezusa na krzyżu.
„Panie Jezu, nasz Panie i Królu, z całą pokorą stajemy przed Tobą na Golgocie i pragniemy, wpatrując się w Ciebie, wiszącym na Krzyżu i umierającym za nas, rozważać Twą nieskończoną miłość. Chcemy modlić się za tych, co Ciebie zabijają w drugim człowieku, za wszelkich agresorów… prosząc, by dotarły do ich uszu Twoje słowa: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią…
Starajmy się w tej modlitwie objąć świat cały i to, co dzieje się w parafii, w rodzinach i w sercach naszych. Niech pojedyncze osoby wypowiadają jedną część Pozdrowienia anielskiego, a drugą reszta grupy.
Doświadczamy czegoś okrutnego – wojny. Nikt z nas nie spodziewał się, że dotknie nas pandemia, i zapewne nikt nie przypuszczał, że po niej przyjdzie wojna. Najstarsi jeszcze pamiętają szaleństwo i okrutność minionej wojny światowej. Święty Jan Paweł II, gdy był na Westerplatte, wołał: Nigdy więcej wojny!
Powierzajmy Bogu miłosiernemu nasze rozdarte serca, serca tych, których wojna bezpośrednio dotknęła. Zapraszamy do odśpiewania Suplikacji.
W intencjach papieża zaproszeni jesteśmy do wsparcia pracowników służby zdrowia. To na nich spadł największy trud pandemicznego czasu, jak i zagrożenia wojną. Są na pierwszej linii frontu. Nigdy o tym nie zapominajmy. Mamy znajomych lekarzy, pielęgniarki, ratowników medycznych. Nośmy ich w sercu, w naszej modlitwie, ale i w sygnałach różnego rodzaju, że pamiętamy, że dziękujemy, że wspomagamy. Dostrzeżmy ich trud opieki nad osobami chorymi i starszymi.
Jak zwykle pożyteczną pomocą jest podzielenie się tym, jak każdy przeżywa te święte Trzy Dni. Otwórzmy nasze serca i usta, i uszy, by opowiedzieć, czym dla mnie jest tajemnica odpowiednio Wielkiego Czwartku, Piątku i Wigilii Paschalnej. Jak dotyka ona me serce, czego w nim dokonuje. Takie świadectwo pomoże nam nawzajem do jeszcze głębszego i bardziej świadomego uczestnictwa w liturgii.
Zapewne znamy, a więc zachęcamy do zaśpiewania następującej pieśni:
Jezus zwyciężył, to wykonało się
Szatan pokonany,
Jezus złamał śmierci moc.
Jezus jest Panem, o Alleluja.
Po wieczne czasy Królem Królów jest.
Jezus jest Panem (x4).
Tylko Jezus jest Panem (x 2).
On jest Panem ziemi tej.
Niech ona stanie się wyznaniem naszej wiary! Grzech, zło, śmierć i szatan zostali pokonani przez Jezusa Chrystusa. On prawdziwie zmartwychwstał! To jest nasza siła i nasza radość. To jest nasza opoka i nasza nadzieja. Nie sposób w tej refleksji nie wspomnieć o Sercu Bożym, z którego wypływają zdroje miłosierdzia – wszak staniemy przynajmniej sercami w Sanktuarium w Łagiewnikach, by zostać dotkniętymi Bożym orędziem o miłości nieskończonej.
Odmówmy więc z pobożnością Koronkę do Bożego Miłosierdzia, którą nasz Pan przekazał przez św. Siostrę Faustynę. Zanurzmy w tej modlitwie nas i cały świat, bo wszyscy tego miłosierdzia z potrzebujemy.
Zapraszamy do podjęcia postanowień „wielkanocnych”, tzn. byśmy z radością przeżywali te siedem tygodni czasu Zmartwychwstania Pańskiego, byśmy się nim sycili i dzielili z innymi. Tutaj każdy może złożyć swoje propozycje – warto, by cała grupa podjęła razem coś wspólnego.
Na koniec odmówmy Ojcze nasz.
