(…) Mamy wiele ważnych rzeczy do załatwienia na dworze niebieskim. Toteż każdy winien starać się o to, aby mieć tam kogoś ze świętych – na przykład swoich szczególnych patronów – którzy by jako szczególni wspomożyciele popierali jego sprawy na tym dworze, podobnie jak to się dzieje na dworach tego świata.
Dlatego też Hiobowi, kiedy się znalazł w potrzebie, powiedziano: Do kogo ze świętych się zwrócisz? (Hi 5, 1), a chodziło tu o kogoś, kto byłby jego wspomożycielem u Boga.
Otóż w patronacie tym Błogosławiona Dziewica przewyższa wszystkich mieszkańców owego dworu. Dlatego nazywa się Gwiazdą morza, albowiem żeglujących wspiera bardziej niż pozostałe gwiazdy. A Dziewicy było na imię Maryja (Łk 1, 27), to znaczy Gwiazda morza.
Wiele zaś argumentów przemawia za tym, żeby zalecać Jej patronat. Na dworach dobrze jest mieć poparcie tych, którzy są bardziej potężni. Otóż Ona jest właśnie taką. Powiada Bernard: Jej nie może zabraknąć możliwości pomocy, albowiem jest Ona Królową niebios. Toteż właśnie o Niej powiedziano: A w Jeruzalem – mianowicie w chwale niebieskiej – moja władza (Syr 24, 11).
(…) Tym więcej można liczyć na czyjąś pomoc, gdy ktoś wielokrotnie udowodnił, że potrafi pomóc serdecznie. Otóż Ona jest właśnie taką, a poświadczają to niezliczone przykłady. Czy znajdzie się bowiem ktoś taki, kto zwracał się do Niej, a Ona mu nie pomogła? Powiada Bernard: Niech nie wspomina o miłosierdziu Twoim – gdyby był ktoś taki, o Błogosławiona Dziewico – kto Cię wzywał w swoich potrzebach i pamięta, żeś mu nie przyszła z pomocą! Zobacz więc, że Ona wszystkim przychodzi z pomocą. Jak mówi Bernard: Swoim współczuciem oraz skuteczną pomocą pomaga Ona wszystkim. Toteż czytamy w Syr 24, 14: jak oliwka na polach – a nie w ogrodzie, tak aby z jej owocu mogli korzystać wszyscy.
Przychodzi Ona z pomocą wszystkim. Powiada Bernard: Dla wszystkich stała się wszystkim, aby z Jej pełni czerpać mógł każdy: więzień wyzwolenie, chory uzdrowienie, smutny pociechę, grzesznik przebaczenie, sprawiedliwy łaskę. Krótko mówiąc, obejmuje Ona najserdeczniej wszystkie potrzeby, aby okazywać nam miłosierdzie. Toteż powiedziano Jej: Ave, jako przeciwieństwo biada (sine vae), gdyż Ona wyzwala od wszelkiej nędzy.
Przychodzi z pomocą wszędzie – na ziemi, w niebie i w otchłani. Powiada Bernard: Szerokość Jej miłosierdzia napełnia okrąg ziemski, wysokość – znajduje Odnowiciela niebieskiego miasta Jeruzalem, głębia – przynosi Odkupiciela tym, co siedzą w ciemnościach i w cieniu śmierci.
Toteż nazywana jest Ona – jak świadczy Bernard – „środkiem ziemi”. Czytamy w Ps 74, 12: Sprawił zbawienie w środku ziemi – bo ku Niej, jako środkowi, kierują swe spojrzenia i ci, co mieszkają w niebie, i ci, którzy przebywają w otchłani, i my, którzy jesteśmy tu obecnie, i ci, co przyjdą po nas.
Przychodzi z pomocą zawsze. Powiada Bernard: Jej miłosierdzie sięga tak daleko, że aż do dnia ostatecznego przychodzi Ona z pomocą wszystkim, którzy Jej wzywają. Toteż czytamy w Syr 24, 9: i aż do przyszłego wieku nie ustanę – nie ustanę przychodzić wszystkim z pomocą.
Zatem jasno stąd wynika, jak bardzo można liczyć na Jej pomoc, jeśli wytrwale będziemy Jej wzywać. Przecież Ona jest słodka i cierpliwa dla wszystkich, którzy do Niej przystępują, przecież jest Ona wobec nas tak bardzo zobowiązana, przecież należy to do Jej obowiązków, przecież tak liczne fakty tego dowodzą! Powiada Paweł w Hbr 4, 16: Przybliżmy się z ufnością do tronu łaski. Otóż Ona jest Tronem łaski Bożej, albowiem z Niej wychodzą ku ludziom rozliczne łaski. Jak bowiem tronem sędziowskim nazywamy miejsce, z którego sprawowany jest sąd, Tak Ona słusznie nazywa się Tronem łaski, bo z Niej wychodzi Łaska.
Skoro więc Jej opieka tak wiele może znaczyć i tak łatwo można ją uzyskać, więcej cenimy Jej opiekę niż kogokolwiek innego. (…)
***
Humbert z Romans (ok. 1199-1277)
