Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste i błogosławimy Ciebie, żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył!
1. Pan Jezus na śmierć skazany.
Prawda zaprowadziła Cię, Panie Jezu, przed Piłata. Stajesz przed sądem człowieka. Tu nie ma miejsca na prawdę. Cóż to w ogóle jest prawda? A Ty dla niej oddajesz życie. Bo jedynie ona wyzwala i daje życie – prawda o miłości.
Prosimy Cię o odwagę w bronieniu prawdy w nas i w naszym otoczeniu.
2. Pan Jezus bierze krzyż na swoje ramiona.
Ciężka jest krzyżowa belka, ale bierzesz ją chętnie na swe barki. Wiesz, że taka jest cena zbawienia. Nie ma innego sposobu, aby uratować człowieka zniewolonego przez zło. Cierpienie przez nie zrodzone Ty swą miłością przemieniasz w życiodajne lekarstwo.
Prosimy Cię o gotowość podejmowania naszych codziennych krzyży.
3. Pan Jezus upada po raz pierwszy pod krzyżem.
Ten ciężar jest zbyt wielki dla Ciebie. Już wcześniej dręczono Cię, biczowano, ukoronowano cierniami… Upadasz. Nie pozostajesz jednak na ziemi, lecz powstajesz i idziesz dalej. Tak trzeba. Do końca drogi .
Panie Jezu, prosimy Cie o wytrwałość w kroczeniu drogą Twojej miłości.
4. Pan Jezus spotyka Matkę swą Najświętszą.
Matki nie mogło zabraknąć na Twej drodze. Towarzyszyła Ci zawsze. Teraz też wśród tak wielu nienawistnych twarzy Jej spojrzenie, choć pełne bólu, jest dla Ciebie umocnieniem. Ona jedna odkryła sens Twojej miłości i jej wartość.
Prosimy Cię o łaskę zaufania Tobie – tak jak Maryja – we wszystkich przeciwnościach.
5. Szymon Cyrenejczyk pomaga dźwigać krzyż Panu Jezusowi.
Nie możesz, Panie Jezu, dalej sam dźwigać krzyża. Twoje ludzkie siły są zbyt małe. Z pomocą przychodzi Ci Cyrenejczyk. Podnosi krzyż i Twój ciężar staje się także jego brzemieniem, a łaska zbawienia jego udziałem.
Panie Jezu, otwórz nasze oczy i serca na bliźnich niosących – czasami ostatkiem sił – swe życiowe krzyże.
6. Weronika ociera twarz Panu Jezusowi.
Twoje oblicze już niepodobne do ludzkiego, zdeformowane cierpieniem, pokryte krwią, potem i kurzem. A jednak Weronika potrafiła dostrzec Jego piękno. Za cenę wielkiej odwagi i w imię miłości bliźniego otarła Twą Świętą twarz, która jak pieczęć utrwaliła się na jej chuście i sercu.
Wyryj, Panie Jezu, i w naszych sercach Twoje oblicze.
7. Pan Jezus upada pod krzyżem po raz drugi.
Pomoc Szymona nie uchroniła Cię przed kolejnym upadkiem, który jednak nie zatrzymał Cię w drodze do celu. Miłości nie można zatrzymać, nawet ból i śmierć nie stanowią dla niej zapory.
Panie Jezu, ucz nas wielkoduszności i hojności w dążeniu za Tobą.
8. Pan Jezus pociesza płaczące niewiasty.
Idziesz z ciężarem na ramionach, a mimo to dostrzegasz wśród mijanych ludzi kobiety płaczące z żalu nad Tobą. Twoje cierpienie nie przesłoniło Ci ich bólu. Kierujesz do nich słowa, które mają moc dać życie.
Niech Twoje słowa, Panie Jezu, staną się lampą na naszych ludzkich drogach.
9. Pan Jezus upada pod krzyżem po raz trzeci.
Widać już szczyt Golgoty, ale zabrakło Ci sił i znów upadłeś. Nie pozostajesz jednak na ziemi. Ostatkiem sił powstajesz, by iść dalej, do końca. Skąd ta determinacja?
Panie Jezu, znasz naszą słabość, grzeszność, nasze upadki… Nie pozwól, byśmy w nich trwali. Ucz nas powstawać wciąż na nowo.
10. Pan Jezus z szat obnażony.
U kresu drogi zdarto z Ciebie jeszcze szatę. Nie oszczędzono Ci i tego upokorzenia. Lecz nienawiść ludzka nie potrafiła obedrzeć Cię z Twej godności, i ludzkiej, i boskiej.
Uzdalniaj nas, Panie Jezu, do bronienia godności każdego człowieka.
11. Pan Jezus przybity do krzyża.
Gwoździe rozdzierają Twoje ręce i nogi. Oprawcy przybijają Twoje ciało do krzyża, który odtąd staje się Twoim nieodłącznym atrybutem i znakiem nieskończonej miłości.
Pomóż nam bronić Twojej miłości w naszych sercach.
12. Pan Jezus umiera na krzyżu.
Ostatnie słowa, ostatnie tchnienie i Twoja głowa opada nisko na pierś. Wykonało się! Wszystko, do końca. Według woli Ojca. Dla zbawienia człowieka.
Panie Jezu, prosimy Cię, pomóż nam z gorliwością pełnić wolę Ojca.
13. Pan Jezus zdjęty z krzyża.
Józef z Arymatei i Nikodem z czcią zdejmują Twoje ciało z krzyża i oddają Matce. Ona jak niegdyś tuliła w ramionach małe Dzieciątko, teraz z tkliwością bierze je w objęcia. A w Jej uszach brzmią Twoje słowa wypowiedziane z krzyża:Oto syn Twój. I odtąd przytula do swego serca całą ludzkość.
Dziękujemy Ci Panie Jezu, za Twoją Matkę, która stała się i naszą najczulszą Matką.
14. Pan Jezus złożony w grobie.
Panie Jezu, niewiele osób idzie w Twoim żałobnym orszaku. Zostają ci najwierniejsi. Chcą oddać Ci ostatnią posługę. Składają Twoje ciało w grobie, zasuwają go kamieniem. Odchodzą… bo najważniejsze dokonuje się w tajemnicy. Pod osłoną nocy Miłość odnosi zwycięstwo – zmartwychwstaje!
Dziękujemy Ci, nasz Zbawicielu, za nowe życie, za zaproszenie nas do udziału w Twojej chwale.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami!
Panie Jezu Chryste,
Ty w swej ogromnej miłości do Ojca i do człowieka przyszedłeś na świat.
Całe Twoje ziemskie życie było jej świadectwem,
a zgoda na cierpienie i śmierć, potwierdzona w Ogrójcu, i wydarzenia
Wielkiego Piątku jej pieczęcią. Nie ma większej miłości…
Prosimy Cię, by te chwile towarzyszenia Ci
w Twojej ostatniej ziemskiej drodze uczyły nas, jak kochać i być coraz
bardziej podobnymi do Ciebie. Amen.
