25. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Łk 16, 1-13
Przypowieść o zarządcy zawiera pewien paradoks. Jezus stwierdza, że synowie tego świata są roztropniejsi od synów światłości.
Daje więc delikatną naganę nam, współczesnym chrześcijanom. Z pewną dozą humoru, a dla niektórych nawet zgorszenia, proponuje za wzór złodzieja, nieuczciwego ekonoma. Dlaczego?
Jezus chwali swego nieuczciwego zarządcę za inteligencję, spryt, przedsiębiorczość. Nie pochwala więc niesprawiedliwości, korupcji, malwersacji, ale pomysłowość, która pozwala wyjść z krytycznej sytuacji. Nieuczciwy zarządca potrafił wykorzystać krótki czas, by zyskać sobie przyjaciół i zdobyć aprobatę swego pana. Wykorzystać nieuczciwie, ale bardzo inteligentnie.
Jezus chwali nieuczciwego zarządcę również dlatego, iż trwoni majątek właściciela z korzyścią dla innych. Ten człowiek, stojący w obliczu bankructwa, potrafił zaskarbić sobie przyjaciół poprzez hojność. Przypowieść uczy, jak radzić sobie z ludzkimi nieprawidłowościami. Bóg będzie zadowolony, gdy jak nieuczciwy zarządca, będziemy Jego majątek przelewać na innych: Bóg kocha „nieprawidłowości”, które wychodzą na korzyść bliźniego (A. Pronzato). Zawsze jest czas, by rozdawać przebaczenie, miłosierdzie, współczucie, miłość…
Jezus chwali ewangelicznego złodzieja za jego skłonność do ryzyka, odwagę i fantazję. Rządca w mistrzowski sposób obmyślił strategię i plan, oczywiście oparty na oszustwie. Oszukując swego pana, zaryzykował bardzo wiele. Jednak postawił wszystko na jedną kartę. I wygrał. Pan kocha tych, którzy posługują się swoim rozumem, tych, którzy potrafią skorzystać ze swej fantazji, tych, którzy nie są bierni (A. Pronzato).
Czy nie jestem uwikłany w nieprawidłowości etyczne (brak przejrzystości, niesprawiedliwość, korupcja, zakłamanie…)? Czy jestem człowiekiem fantazji i humoru? Co sądzę o ludziach, którzy „są sobą” i nie poddają się dyktatowi mody czy presji innych? W jaki sposób wykorzystuję swój rozum, inteligencję? Czy dostrzegam u siebie cechy przedsiębiorczości, pomysłowości, skłonności do ryzyka?
