2 marca 2008 – IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus!
I czytanie (1 Sm 16, 1-13): Na polecenie Boga Samuel namaścił Saula na króla. Gdy ten sprzeniewierzył się Bogu, Samuel namaścił Dawida. Mimo niepozornego wyglądu. Dawid jest wybrańcem Boga. Samuel uważa, że lepszym królem byłby Eliab – dorodny i wysokiego wzrostu. Bóg uzasadnia swój wybór słowami: Człowiek patrzy na to, co widoczne, Pan natomiast patrzy na serce. Bóg zna myśli i serce człowieka.
Ewangelia (J 9, 1-41): Stwarzając człowieka, Bóg dał mu oczy, rozum i wrażliwość serca. Ale w pełni widzącym człowiek staje się dopiero dzięki wierze w Chrystusa – Światłość świata. Pełne uzdrowienie niewidomego od urodzenia dokonało się wtedy, gdy Jezus spotkał go po raz drugi i otworzył mu oczy duszy i zapytał: Czy wierzysz w Syna Człowieczego? A on odpowiedział: Wierzę. Dopiero w tym momencie zajaśniał mu Chrystus. Prawdziwie ślepymi są ci, którzy nie wierzą – bo bez wiary człowiek nie wie, kim jest Bóg, czym jest życie, cierpienie i grzech, jaki los czeka go po śmierci. Ewangelia mówi, że Bóg daje nam nowy wzrok, którego światłem jest Chrystus – w nim poznajemy pełną prawdę o Bogu i o człowieku. Ślepota duchowa jest gorsza od ślepoty ciała, ponieważ jest zawiniona zamykaniem oczu na światło Chrystusa.
II czytanie (Ef 5, 8-14): Prawdę o tym świetle rozwija św. Paweł. Przez nawrócenie, wiarę w Chrystusa i chrzest Efezjanie zerwali ze swą pogańską przeszłością. Powinni pamiętać, że zostali wyrwani z ciemnościgrzesznego świata i że ogarnęła ich światłość Chrystusa. Pomiędzy ciemnością a światłem istnieje ostra granica. Z jednej strony są: prawość, sprawiedliwość, prawda – owoce światłości. Z drugiej strony są czynyciemności: zło, nienawiść i kłamstwo. Kto je popełnia, przekracza tę granicę i na nowo pogrąża się w ciemnościach. Apostoł poleca: Badajcie, co jest miłe Panu – piętnujcie i nawracajcie tych, którzy popełniajączyny ciemności. O tym, co u nich się dzieje po kryjomu, wstyd nawet mówić.
Obowiązkiem każdego ucznia Chrystusa jest rozeznawanie duchowe. Polega ono na tym, aby wszystko rozeznawać i oceniać w świetle, którym jest Chrystus. I w nim także dokonywać wyborów.
9 marca 2008 – V NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
Ja jestem Zmartwychwstaniem i Życiem
I czytanie (Ez 37, 12-14): Prorok Ezechiel widzi dolinę usianą ludzkimi kośćmi. To obraz Izraelitów pozostających w niewoli babilońskiej. Ich życie jest podobne do śmierci, a oni sami – do wyschłych kości. Jesteśmy w grobie, wyschły kości nasze – już po nas! Na tę skargę Bóg odpowiada: Oto otwieram wasze groby! Udzielę wam mego Ducha, abyście ożyli!
Ewangelia (J 11, 1-45): Obietnica ta została spełniona, gdy Jezus stanął nad grobem Łazarza i zawołał donośnym głosem: Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!
II czytanie (Rz 8, 8-11): Tę obietnicę Bóg spełnił również wtedy, gdy Duch Święty Jezusa wskrzesił z martwych. Spełnia ją także wtedy, gdy odpuszcza nam grzechy. Ich bowiem owocem jest śmierć, grób i suche kości. Dlatego dolina usiana kośćmi to również obraz spustoszenia, jakie w duszy człowieka czyni grzech. Ale my wierzymy, że Ten, który Jezusa wskrzesił z martwych, przywróci do życia również nasze śmiertelne ciała. Bo przez chrzest Duch Boży już mieszka w nas.
Bóg przekształca nasze życie od wewnątrz. Przyjdzie dzień, gdy otworzy nasze groby, wskrzesi nasze śmiertelne ciała i uczyni z nas godną siebie świątynię.
16 marca 2008 – NIEDZIELA PALMOWA
Jezus Sługą cierpiącym i Panem
Ewangelia (Mt 26, 14-27. 66): Ewangelia zawiera opis męki i śmierci Jezusa. Niczego Mu nie oszczędzono: zdrada Judasza, zaparcie się Piotra, cierpienia fizyczne i moralne przed sądem religijnym i cywilnym; zniewagi, razy, biczowanie i korona cierniowa, droga krzyżowa, ukrzyżowanie, agonia na Kalwarii w największym opuszczeniu. Ten fragment Ewangelii należy czytać i rozważać w świetle pierwszego i drugiego czytania. Ukazują one, że Jezus to zarówno Sługa, cierpiący i skazany na śmierć, jak i Pan (Kyrios), równy Ojcu.
I czytanie (Iz 50, 4-7): Jezus przyszedł wypełnić to, co już dawno było o Nim zapowiedziane w czterech Pieśniach Sługi Jahwe. Dzisiejszy fragment ukazuje Chrystusa jako ucznia słuchającego swego mistrza i posłusznego swemu Ojcu, jako proroka pełniącego wolę Boga. Niczego się nie lęka, znosi prześladowania i zniewagi, policzkowania i ciosy.
II czytanie (Flp 2, 6-11): Męka i śmierć Jezusa to droga do chwały Ojca. W Jego upokorzeniu i uniżeniu objawiła się Jego miłość do Ojca i do ludzi. Dlatego Bóg Go wywyższył i uwielbił, darował Mu Imię, które przysługuje samemu Bogu: Kyrios – Pan.
Wołamy do Ciebie, Jezu: „Hosanna – Zbaw nas!”. Nie dopuść, abyśmy naszymi grzechami wołali: „Ukrzyżuj!”. Boże Ojcze, obdarz mnie takim usposobieniem, jakie miał Jezus, Twój Syn, abym był zdolny iść Jego drogą.
23 marca 2008 – NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO
Zmartwychwstałem i zawsze jestem z Tobą!
Ewangelia (J 20, 1-9): Jezus umiera na oczach całego świata: pod Golgotą krzyżowały się drogi, a w Jerozolimie były tysiące pielgrzymów z różnych krajów świata. A gdy wychodzi On z grobu, panują ciemności nocy i cisza. Cud zmartwychwstania dokonuje się w najgłębszej tajemnicy. Po Chrystusie pozostał tylko pusty grób oraz prześcieradło i chusta. Wczesnym rankiem spieszy do Jego grobu najpierw Maria Magdalena, potem Piotr i Jan. Wszyscy troje szukają Jezusa. Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie go położono. Tylko Jan właściwie odczytał tajemnicę pustego grobu: ujrzał i uwierzył. Zrozumiał też słowa Pisma Świętego: On ma powstać z martwych.
II czytanie (Kol 3, 1-4): I my dziś pytamy: Gdzie jest Chrystus zmartwychwstały? Tam w górze, zasiada po prawicy Boga – odpowiada św. Paweł. Jeżeli jesteś ochrzczony, to umarłeś razem z Nim i razem z Nimpowstałeś z martwych, a twoje życie ukryte jest z Chrystusem w Bogu.
I czytanie (Dz 10, 34. 37-43): Św. Piotr, naoczny świadek wszystkiego, co Jezus zdziałał w ziemi żydowskiej i Jerozolimie – świadek, który z Nim jadł i pił po Jego zmartwychwstaniu – mówi to samo: Jezus, tam w górze, jest sędzią żywych i umarłych.
Nasza wiara opiera się na świadectwach ludzi, którzy widzieli Zmartwychwstałego. Pokolenia, które przyjdą po nas, żyć będą wiarą wyznawaną przez nas i poświadczaną naszymi czynami.
30 marca 2008 – II NIEDZIELA WIELKANOCNA – Niedziela Miłosierdzia Bożego
Zmartwychwstałem i zawsze jestem z tobą – człowiecze!
Ewangelia (J 20, 19-31): Gdzie przebywa Chrystus zmartwychwstały? Nie tylko tam, w górze, po prawicy Ojca, ale i tu, na ziemi – w Eucharystii. O pierwszych spotkaniach z Nim mówią dzisiejsze czytania: wieczorem pierwszego dnia tygodnia, czyli w niedzielę, mimo zamkniętych drzwi Jezus wszedł, udzielił apostołom Ducha Świętego i ustanowił sakrament pokuty. Po ośmiu dniach Jezus znowu przyszedł specjalnie do Tomasza i powiedział: Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli. Tak oto niedziela stała się w Kościele najważniejszym dniem świętym. W jego centrum jest Eucharystia, znak obecności Chrystusa Zmartwychwstałego.
I czytanie (Dz 2, 42-47): Świadectwo o tym dają Dzieje Apostolskie. Po zmartwychwstaniu Chrystusa Jego uczniowie spotykali się w niedzielę i trwali w nauce apostołów, we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwie, a nawet łamiąc chleb po domach. Dla tych na zewnątrz znakiem Chrystusa zmartwychwstałego byłyznaki i cuda, które czynili apostołowie, oraz pełne radości i miłości życie pierwotnej wspólnoty, która jak magnes przyciągała ludzi do Chrystusa.
II czytanie (1 P 1, 3-9): Tak było w Jerozolimie i tam, gdzie pojawili się chrześcijanie. Na przykład nawróceni z pogaństwa chrześcijanie w Małej Azji. mimo że groziły im prześladowania spotykali się w każdą niedzielę na Eucharystii,. Przez chrzest zrodzeni do żywej nadziei zostali złączeni z Chrystusem zmartwychwstałym i choć Go nie widzieli, miłują Go i wierzą w Niego. Wyczekują dziedzictwa niezniszczalnego, które jest zachowane dla nich w niebie. Ich wypróbowana przez różne doświadczenia wiara i miłość oraz radość i nadzieja były dla innych żywym znakiem tego, że Chrystus zmartwychwstał i żyje.
Tak oto pierwszy dzień tygodnia stał się najważniejszym dniem świętym, a Eucharystia znakiem i miejscem spotkań z Chrystusem Zmartwychwstałym.
