Chrystusa Króla Wszechświata
Ewangelia: J 18, 33-37
W uroczystość Chrystusa Króla Kościół zaprasza nas do kontemplowania Jezusa stojącego przed Piłatem w trakcie rzymskiego procesu poprzedzającego Jego mękę, opisanego w Ewangelii św. Jana. Piłat po wejściu do pretorium pyta przyprowadzonego przez Sanhedryn Jezusa, czy jest On Królem żydowskim. Jezus odpowiada pytaniem na pytanie: Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie?
Namiestnik obruszył się na taką odpowiedź i przypomniał gorzką prawdę, że to naród Jezusa, z arcykapłanami na czele, wydał Go jemu. Na kolejne pytanie, co takiego uczynił, że został wydany w jego ręce, Jezus odpowiedział jasno i prosto, że Jego królestwo nie jest z tego świata, bo gdyby było z tego świata, to słudzy zapewne biliby się, aby ich Pan nie został wydany.
Kiedy zdumiony odpowiedzią Piłat stwierdza: A więc jesteś Królem?, Jezus potwierdza to bez zażenowania: Tak, jestem Królem. Dodaje jednak zdanie, które rozjaśnia Jego sposób królowania: Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. W królestwie Jezusa fundamentalną zasadą jest życie w prawdzie. Należący do Jego królestwa służą prawdzie, poznając ją przez wsłuchiwanie się w głos swojego Mistrza. By zwalczyć królestwo „ojca kłamstwa”, konieczne jest zakorzenienie w prawdzie, wypływającej z Prawdy wcielonej, którą jest sam Jezus.
Zastanówmy się, czy Jezus jest dla nas Królem, i to nie tylko Królem naszego narodu, lecz Królem całego świata? Czy mamy świadomość tego, że Jego królestwo, będąc z innego świata, funkcjonuje na innych zasadach niż ziemskie królestwa? Czy jesteśmy tymi, którzy jak Jezus żyją w prawdzie i dają o niej świadectwo? Czy On sam jest dla nas Prawdą, która wyzwala od wszelkich form zakłamania tego świata?
