Recenzja książki ks. Piotra Sławomira Szuty „Najświętsze Serce Jezusa, przyjdź Królestwo Twoje”.
Ta o niewielkiej objętości książka – liczy tylko 122 strony – nie rości sobie pretensji do wielkich dzieł poświęconych kultowi N.S.P. Jezusa. Jest ona owocem refleksji księdza proboszcza zatroskanego o ożywienie życia wiary w swojej parafii. Podane treści nie są jednak tylko wynikiem osobistych duszpasterskich przemyśleń, ale zawierają głębszą refleksję nad kultem Serca Pana Jezusa, nad jego istotą.
Autor sięga do dokumentów poświęconych kultowi Serca Jezusa, szczególnie encykliki Piusa XI Miserentissimus Redemptor (1928 r.) o potrzebie wynagrodzenia Bogu za grzechy ludzkie. Nie pomija także nauczania bł. Jana Pawła II – cytuje jego słowa ze Mszy św. inaugurującej pontyfikat: „Potrzeba, aby prawo miłości zapisane nie gdzie indziej, jak w Jezusowym Sercu, było respektowane przez wszystkich. Nie bójmy się otworzyć naszych serc przed Zbawicielem, nie bójmy się otworzyć przed Nim granic państw, systemów politycznych i gospodarczych, zaufajmy Jego mądrości, a nie zawiedziemy się”.
Autor sięga też do przesłania Jana Pawła II, jakie zawarł w Liście Apostolskim Novo millennio ineunte za zakończenie 2000-lecia narodzin Pana. Zwraca on uwagę na potrzebę pogłębiania wiary i kontemplowania Oblicza Jezusa.
Wydaje się, że te słowa zainspirowały autora do ożywienia dzieła poświęcenia rodzin Sercu Pana Jezusa. Dla kapłana-proboszcza – omawiana pozycja – jest wyraźną zachętą, by czciciele tego Serca podjęli się trudu intronizacji Osoby Jezusa Chrystusa w rodzinach
Autor bowiem jako praktyk, dzieli się tym, czego – przy łasce Pana – udało mu się dokonać w swojej parafii. Stąd obok refleksji ogólnej nad kultem Serca Jezusa podaje konkretne wskazania, jak w rodzinach przeprowadzać dzieło intronizacji.
Ks. Piotr odżegnuje się od tych, którzy chcą ukoronować Chrystusa – ogłosić Go królem. Podkreśla, że Chrystus z natury swej jako Bóg jest królem. Ten tytuł Mu się należy jako Synowi Bożemu.
Uważam, że ma rację Wincenty Łaszewski – teolog i specjalista w zakresie mariologii – gdy w przedmowie pisze, iż cieszy się, „że znalazł się ktoś, kto odważył się napisać o kulcie Serca”.
Książkę ks. Piotra Szuty można pobrać tutaj. (format PDF)
