Kontynuujemy inspiracyjny plan formacji w AM według dokumentu Droga Serca w służbie świata.
1. Ugruntowani w wiecznej miłości
Fundamenty naszej wiary i drogi AM są w wiecznej miłości Boga.
On nas ukochał przed założeniem świata, objawił nam tę miłość w swoim Synu, Jezusie, i wylał ją na nas przez swojego Świętego Ducha. On jest z nami i gorąco nas kocha. Jesteśmy zawsze przed Jego oczyma, niezależnie od tego, czy jesteśmy tego świadomi, czy nie; czy tworzymy z Nim relację, czy też nie.
Ukochałem cię odwieczną miłością (Jr 31, 3)
W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata (Ef 1, 4)
Bo w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy (Dz 17, 28)
Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał (J 3, 16).
2. Serce człowieka, serce niespokojne
Serce człowieka pragnie szczęścia i szuka go na różne sposoby. Wiele razy czuje się biedne i opuszczone, jest sfrustrowane, a zarazem ma głębokie pragnienia i krzyczy do tych, którzy mogą je ocalić. AM daje duchowy plan i sposób modlitwy dla poszukujących i tych, których serca są w potrzebie. Słabości tego serca nie będą przeszkodą, wręcz przeciwnie – będą najlepszym atutem w spotkaniu z Bogiem, który pragnie nas napełniać.
Boże mój, Ciebie szukam; Ciebie pragnie moja dusza, za Tobą tęskni moje ciało, jak ziemia zeschła, spragniona, bez wody (Ps 63, 2)
Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie (Mt 5, 3)
Gdzie się ukryłeś, Umiłowany, i mnieś wśród jęków zostawił? (św. Jan od Krzyża, Pieśń Duchowa)
Uczyniłeś nas dla siebie, Boże, i niespokojne jest serce nasze, póki nie spocznie w Tobie (św. Augustyn, Wyznania).
3. W świecie bez serca
Wydaje się, że nasz świat nie ma serca. Stał się obcy i wrogi. Jest bardzo dużo niesprawiedliwości i nie ma w nim pokoju. Wzrasta poczucie samotności. Synowie i córki Ojca opuścili Go i oddali się bożkom pieniądza i przyjemności. W AM zaczynamy szukać drogi powrotnej do domu. Wśród takiego zamieszania uczymy się umiejętności ujrzenia, jak jaśnieje w tym świecie Duch Boży – który, choć ukryty i cichy, pokorny i prosty, zawsze pracuje i przynosi z sobą coś nowego.
Wtedy błąkać się będą od morza do morza, z północy na wschód będą krążyli, by znaleźć słowo Pańskie, lecz go nie znajdą (Am 8, 12)
Ocknij się! Dlaczego śpisz, Panie? Przebudź się! Nie odrzucaj na zawsze! Dlaczego ukrywasz Twoje oblicze? Zapominasz o nędzy i ucisku naszym? (Ps 44, 25)
Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli (J 1, 11)
Oto Ja dokonuję rzeczy nowej: pojawia się właśnie. Czyż jej nie poznajecie? (Iz 43, 19)
Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest (Łk 17, 21)
Więcej czytań: Jr 2, 13; Jr 8, 21; Łk 15, 18.
4. Serce Boga gorliwe w poszukiwaniu
W tym pokrzywdzonym świecie apostoł modlitwy uczy się zauważać spojrzenie Ojca, które jest pełne miłości wobec niego i całej ludzkości. W swojej determinacji, aby nas ocalić, Bóg podjął inicjatywę w Osobie swojego Syna. Bóg chce tworzyć z każdym intymną i trwałą więź, bo jesteśmy dla Jego Serca wielkim skarbem. Poszukuje nas osobiście, pragnąc zrealizować marzenie, które miał wobec każdego, kiedy nas stwarzał. Duchowa droga AM otwiera nas na nowe życie w zmartwychwstałym Chrystusie, który nas zbawia i nigdy nie opuszcza. Stajemy się coraz bardziej świadomi Jego obecności i opieki, nawet pośród trudności i cierpienia. Uczymy się też w pełnym zaufaniu składać nasze życie w Jego ręce.
A przecież Ja uczyłem chodzić Efraima, na swe ramiona ich brałem… Pociągnąłem ich ludzkimi więzami, a były to więzy miłości (Oz 11, 3-4)
Nie lękaj się, bo cię wykupiłem, wezwałem cię po imieniu; tyś moim! Ponieważ drogi jesteś w moich oczach, nabrałeś wartości i Ja cię miłuję (Iz 43, 1. 4). Oto stoję u drzwi i kołaczę (Ap 3, 20)
A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata (Mt 28, 20)
Kontemplować, jak trzy Osoby Boskie spoglądają na całą powierzchnię i obszar całego świata pełnego ludzi. (…)
Słuchać, co mówią Osoby Boskie, a mianowicie: dokonajmy odkupienia rodzaju ludzkiego (św. Ignacy, ĆD 102, 107)
Więcej czytań: Rz 8, 35-37; Mt 6, 25. 32; Mk 6, 50.
5. Serce Jezusa w sercu ucznia
Ci, którzy należą do AM, budują swoje życie wewnętrzne na obietnicach Chrystusa, te zaś obietnice potwierdzają Jego pragnienie zamieszkiwania w sercach tych, których nazywa On swoimi przyjaciółmi. Celem Drogi Serca jest życie osoby w Chrystusie oraz to, aby Chrystus mógł żyć w niej. Jest to droga wewnętrznej przemiany, w której Duch upodabnia apostoła modlitwy do Chrystusa w umyśle, ciele i duszy.
Z naszej strony wyrażamy jej pragnienie i pokornie prosimy o nią każdego dnia, wiedząc jednak, że nigdy nie dokończymy pełnego utożsamienia z Chrystusem własnymi siłami. Wierzymy, że ta przemiana jest nam darowana w sposób szczególny w Eucharystii, w której Chrystus daje się nam w swoim Ciele i Krwi, upodabniając nasze serca do swojego eucharystycznego Serca, abyśmy mogli być i działać jak On.
Wy jesteście przyjaciółmi moimi (J 15, 14)
…i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać (J 14, 23)
Wytrwajcie we Mnie, a Ja [będę trwał] w was… Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej! (J 15, 4.9)
Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus (Ga 2, 20)
Niech Chrystus zamieszka przez wiarę w waszych sercach (Ef 3, 17)
Więcej czytań: J 14, 20; 1 Kor 3, 16-17; 2 Kor 3, 18.
