W czynie

Źródłem chrześcijańskiej nadziei i radości z niej płynącej jest zmartwychwstanie Pana Jezusa przeżywane w tym miesiącu w liturgii Kościoła. Odczytując ewangeliczne opisy tego niezwykłego w całych dziejach ludzkości wydarzenia, możemy na nowo doświadczyć radości podobnej do tej, jaka była udziałem pierwszych świadków zmartwychwstania Jezusa: wiernych mu kobiet i uczniów.

Spotkania ze Zmartwychwstałym

Pan Jezus jest Bramą, przez którą wchodzimy w niezgłębioną tajemnicę Boga, który jest Miłością. Zatem otwórzmy nasze życie na miłość Pana. Starajmy się Go poznawać, kochać i naśladować. Rozmawiajmy z Nim jak przyjaciel z przyjacielem, pozwólmy Mu działać w naszych sercach. To dzięki przebywaniu z Nim mogą zrodzić się w nas wielkoduszne pragnienia, dobre czyny i postanowienia poprawy. Tylko z Nim w naszych sercach może pojawić się na nowo nadzieja na piękne życie, obfitujące w zaufanie i dobre czyny.

Ignacy Loyola, pisząc Ćwiczenia duchowne, na początku swojej książeczki umieścił modlitwę Duszo Chrystusowa. Nie on jest jednak jej autorem. Modlitwa ta powstała wcześniej; już około 1344 r. znana była mistyczce Margarete Ebner.

W Starym Testamencie spotykamy wiele tekstów, które są wezwaniem do radości, jak choćby ten z Księgi Sofoniasza: Ciesz się i wesel z całego serca, Córo Jeruzalem! Pan oddalił wyroki na ciebie, usunął twego nieprzyjaciela: Król Izraela, Pan jest pośród ciebie, już nie będziesz bała się złego (3, 14-18).

Drodzy Członkowie Apostolstwa Modlitwy! Podczas Waszych lutowych spotkań refleksyjno-modlitewnych przeczytajcie Słowo pasterskie ks. bp. Kazimierza Gurdy, przewodniczącego Komisji ds. Życia Konsekrowanego Konferencji Episkopatu Polski, napisane na rozpoczęcie Roku Życia Konsekrowanego.

Tematem naszych refleksji w 2015 roku będzie odkrywanie piękna i radości wiary. Dzisiaj, gdy tylu ludzi pogrążonych jest w smutku i beznadziei, bo zapomnieli o obecności Boga i ulegli pokusie sekularyzacji, Pan Jezus zaprasza nas, byśmy codziennie w skupieniu i na modlitwie przeżywali radość i piękno naszej wiary. Każdego dnia możemy odkrywać tajemnicę świętości Boga i pogłębiać naszą przyjaźń z Nim.

Cieszymy się, że możemy przedstawić niniejsze teksty. Naszym celem jest towarzyszenie w modlitwie i refleksji tych, którzy pragną odprawić pobożnie dziewięć pierwszych piątków miesiąca. (…) Uznaliśmy za dobre przedstawić kolejno dziewięć poszczególnych darów Chrystusowego Serca.

Być dzieckiem Boga znaczy oddać się w ręce Boga, czynić Jego wolę, złożyć w Jego Boskie ręce swoje troski i swoje nadzieje, nie męczyć się obawą o przyszłość. Na tym polega prawdziwa wolność i wesele synów Bożych.

Zbliża się Adwent, czas oczekiwania, by na nowo przeżyć tajemnicę Wcielenia Boga, Jego wejścia w naszą historię. Szczególnie teraz potrzeba naszego czuwania na modlitwie. Może nam w tym pomóc Ewangelia o pannach głupich i mądrych (Mt 25, 1-13).