Kult Serca

Od wielu lat w jezuickiej bazylice w Krakowie w pierwsze piątki miesiąca w nocy odbywają się czuwania. Modląc się w czasie, gdy miasto śpi, poznajemy wartość modlitwy, która wycisza serca, oczyszcza z niepotrzebnych emocji i nadmiaru trosk, uczy zawierzenia Bogu.

Chrześcijaństwo, jeśli pójdziemy wprost do jego istoty, jest religią Miłości Bóg jest miłością, mówi Jan apostoł, kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim. Wszelkie pogłębienie świadomości naszej wiary musi zaowocować lepszym zrozumieniem tego. Nie możemy oczywiście zapoznawać jakichkolwiek uwarunkowań tej miłości i jej naturalnych podstaw, a zwłaszcza sprawiedliwości, bez której jest ona tylko fałszywą miłością; sprawiedliwości, z której dziś kpi się tak samo jak z niej samej.

Pierwszy raz zetknęłam się z Krucjatą w listopadzie 2009 r. Dziś mogę powiedzieć, że dzięki niej rozmiłowałam się w Eucharystii, na której staram się być codziennie, ofiarowując Bogu podczas niej kolejny rok życia danej osoby. Na początku Krucjata obejmowała opieką modlitewną kaplanów naszej diecezji, dlatego modliłam się kolejno za księży znanych mi tylko z imienia i wieku.

Modlitwa za kapłanów obejmuje świat
Jesteśmy pielgrzymami na ziemi. Dla nas, chrześcijan, ta pielgrzymka stała się darem i zadaniem, aby idąc za Panem Jezusem, w mocy Ducha Świętego dojść do domu Boga Ojca. Pielgrzymując, począwszy od momentu poczęcia, aż do aktualnej chwili swojego życia, każdy z nas doświadcza i niesie z sobą rożne zranienia lub skutki własnych bądź cudzych grzechów.

Eucharystia jest naszym najpiękniejszym skarbem. Jest ona sakramentem w całym tego słowa znaczeniu; już teraz wprowadza nas w życie wieczne; w niej zawiera się cała tajemnica naszego zbawienia; ona jest źródłem i szczytem działalności i życia Kościoła. (Sacrosanctum Concilium, nr 10)

Kiedy wewnątrz Kościoła słabnie duch wiary, wzmagają się pomyłki co do niego wśród tych, którzy pozostają na zewnątrz, a podstępy i rachuby ludzkiej mądrości wywołują tysiące antagonizmów. Każdy opiera się na jakiejś doktrynie lub partii, w nadziei, że jego koncepcje odniosą zwycięstwo nad racjami innego człowieka – jego brata. W takiej sytuacji spory nie tylko osłabiają Kościół, ale go zniekształcają w oczach świata.

Lecz kiedy podeszli do Jezusa (…), jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda. J 19, 33-34

Świętymi bądźcie…
Współczesny człowiek często nie potrafi odnieść do siebie słowa „świętość”. Co ono mogłoby oznaczać w moim przypadku? Czy mam czas i możliwości, by zawracać sobie głowę świętością? Dzisiejszemu człowiekowi o wiele więcej mówią takie określenia, jak: dobry człowiek, człowiek pełen poświęcenia, człowiek, na którym można zawsze polegać, człowiek życzliwy.