Aktualności

1 lutego 2009 – IV NIEDZIELA ZWYKŁA
„Będziesz słuchał proroka, którego wzbudzę pośród braci twoich”
I czytanie (Pwt 18, 15-20): Gdy Bóg sam przemawia pośród wielkiego ognia, lud drży ze strachu i prosi:Niech już więcej nie słucham głosu Pana Boga mojego. Bóg przyznaje mu rację i obiecuje, że wzbudzi proroka podobnego do Mojżesza. Przez niego będę mówił. W jego usta włożę moje słowa.

1 stycznia 2009 – UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI
Rozpromienione oblicze Pana
I czytanie (Lb 6, 22-27): Jest to formuła uroczystego błogosławieństwa synów Izraela. Ludzkie błogosławieństwo to tylko wzywanie Bożej pomocy, wyrażone słowem życzenie, prośba. U zarania stworzenia Bóg błogosławił ludziom i zwierzętom. Jego błogosławieństwo to nie tylko słowa; daje ono życie, płodność ziemi, harmonię w przyrodzie i pokój między ludźmi. Bóg rozpromieni swe oblicze nad tobą, czyli otacza cię życzliwą opieką, tworzysz z Nim trwałą wspólnotę – w życiu doczesnym i wiecznym. Jezus Chrystus, którego Bóg obiecał i dał światu, jest równocześnie Słowem i Darem! A błogosławieństwa i dobra, które przyniósł, są przeznaczone nie tylko dla synów Izraela, ale i dla narodów, rozsianych po wszystkich krańcach ziemi. Rozpromienione oblicze Pana, łaska, pokój – to dary, które Bóg ofiarowuje nam w Synu zrodzonym z Niewiasty.

7 grudnia 2008 – II NIEDZIELA ADWENTU
„Oto wasz Bóg! Oto Pan przychodzi z mocą”
I czytanie (Iz 40, 1-5. 9-11): Naród przebywa w niewoli. Bóg zapowiada, że sam poprowadzi go do ojczyzny, jak kiedyś wyprowadził go z Egiptu. A zatem Przygotujcie na pustyni drogę dla Pana – bo oto przychodzi z mocą. Te słowa Kościół odnosi do pierwszego i drugiego przyjścia Chrystusa Pana na świat.

1 listopada 2008 – WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH
Świętymi bądźcie, bo Ja jestem Święty
 
Ewangelia (Mt 5, 1-12a): Rzesza świętych w niebie, którym dziś oddajemy hołd, to ci, którzy upodobnili się do Jezusa. Chcesz być z nimi w niebie? Zachowuj Boże przykazania. Pragniesz już tu, na ziemi, być świętym? ŻyjBłogosławieństwami, które Jezus ogłosił na Górze, wpatrując się w przykład Jego życia. Był On ubogi w duchu, cichy, czystego serca, pragnął sprawiedliwości, był miłosierny, wprowadzał pokój i był prześladowany. Ci, którzy Go naśladują, nie tylko mają zapewnione zbawienie, ale już tutaj są szczęśliwi, czyli błogosławieni.

5 października 2008 – XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA
Pieśń o winnicy
I czytanie (Iz 5, 1-7): Rozpoczyna się jak pieśń miłosna: Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku.Izajasz opiewa w niej nieszczęśliwą miłość swego przyjaciela, który z całym oddaniem i miłością dbał o ukochaną winnicę. Spotykała go za to niewierność i niewdzięczność. Początkowo prorok mówi w obrazach i symbolach. Dopiero na końcu przerażonemu słuchaczowi wyjaśnia: Przyjacielem jest Bóg Izraela; winnicą, niewierną oblubienicą jest naród izraelski. Przez stulecia Bóg z miłością pielęgnował swoją winnicę. Bóg oczekiwał sprawiedliwości – a oto rozlew krwi; spodziewał się prawowierności – a oto krzyk grozy! Bóg czuje się osobiście dotknięty krzywdą wyrządzaną drugiemu człowiekowi i nierównościami społecznymi.