Aktualności

3. Niedziela Wielkanocna
Ewangelia według św. Łukasza 24, 35-48

Fascynującą rzeczą, którą w tym tekście można odnaleźć, jest sposób poznawania Jezusa przez Apostołów.

W noc Bożego Narodzenia
wznieśmy wraz z zastępami niebiańskich Aniołów,
z Maryją i św. Józefem, z pasterzami i wszystkimi wierzącymi
na całej ziemi
pieśń chwały Bogu – Panu Życia.

Boże Narodzenie
Ewangelia: J 1, 1-18
Prolog Janowy mówi o pochodzeniu Jezusa i o naturze Jego misji. Ewangelista ukazuje, jak Słowo, które stało się ciałem, jest chwałą i objawieniem się Boga. To Słowo stało się człowiekiem w Osobie Jezusa Chrystusa. W Nim chwała Boża zamieszkała w ludzkiej postaci na stałe między ludźmi. To wydarzenie wymagało odpowiedzi ze strony człowieka.

4. Niedziela Adwentu
Ewangelia: Łk 1, 26-38
Zwiastowanie Maryi jest również naszym zwiastowaniem. Bóg przekazuje Maryi wielką tajemnicę, największy Dar, jaki może dać – swojego Syna. Ale również przekazuje Go nam i przez nas innym. W Łukaszowym obrazie uderza delikatność i szacunek Boga wobec człowieka. Gdy archanioł Gabriel oznajmił Maryi dobrą nowinę, Bóg zamilkł. Teologowie mnożą hipotezy, co by było, gdyby Maryja odmówiła Bogu. Zapewne znalazłby On inny sposób zbawienia człowieka. Ale nie musiał, ponieważ wcześniej znalazł Maryję. Przygotował Ją, uformował, nie pozwolił dotknąć żadnemu grzechowi, najmniejszemu złu. Pewne arcydzieła udają się tylko Bogu. Maryja jest największym arcydziełem, jest pełna łaski. Jest kontemplowana przez samego Boga, aby stać się żywą świątynią Jego obecności w świecie (A. Pronzato).

3. Niedziela Adwentu
Ewangelia: J 1, 6-8. 19-28
W okresie Adwentu jedną z wiodących postaci, która przygotowuje nas do spotkania z przychodzącym Panem, jest Jan Chrzciciel – świadek światłości. Jest świadkiem, bo to on wskazał na Jezusa przychodzącego, aby przyjąć z rąk Jana chrzest: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. Jezus powie o sobie: Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia.

Grudzień to czas oczekiwania na Święta Bożego Narodzenia. W ten niezwykły czas wprowadzają nas teksty: Kamili Rybarczyk „Piękne, wyjątkowe czy…?”, ks. Józefa Bremera SJ „Unaocznić Niewidoczne”, ks. Roberta Janusza SJ „Gwiazda betlejemskiego nieba”, Urszuli Janickiej-Krzywdy „Między misterium a kolędą”.

2. Niedziela Adwentu
Ewangelia: Mk 1, 1-8
Wielokrotnie w naszym życiu pytamy siebie: czy Bóg jest bliski, dobry, życzliwy, kochający? Czasami te pytania stawiamy wprost. Innym razem, nie mając siły lub odwagi, pytamy pośrednio. Wiele razy stajemy przed wydarzeniami czy decyzjami, które te pytania jeszcze bardziej eksponują, a odpowiedzi czynią bardziej koniecznymi, niecierpiącymi zwłoki. Bóg zna to nasze zmaganie. Zna i szanuje również nasze możliwości przyjmowania odpowiedzi, wie, że Jego myśli nie są naszymi myślami, a Jego drogi naszymi drogami. Od pierwszej chwili po grzechu pierworodnym poszukiwał i dostosowywał objawienie do ludzkich możliwości percepcji. Czyni to także dzisiaj.

4 grudnia 2011 — II NIEDZIELA ADWENTU
„Oto wasz Bóg! Oto Pan przychodzi z mocą”
I czytanie Iz 40, 1–5. 9–11
Naród przebywa w niewoli. Bóg zapowiada, że sam poprowadzi go do ojczyzny, jak kiedyś wyprowadził go z Egiptu. A zatem Przygotujcie na pustyni drogę dla Pana — bo oto przychodzi z mocą. Te słowa Kościół odnosi do pierwszego i drugiego przyjścia Chrystusa Pana na świat.

Ogólna na grudzień:
Aby wszystkie ludy ziemi, przez wzajemne poznanie i szacunek, wzrastały w zgodzie i pokoju.

1. Niedziela Adwentu
Ewangelia: Mk 13, 33-37
Wchodząc w okres oczekiwania adwentowego, odnawiajmy nasze gorące pragnienie drugiego przyjścia Pana Jezusa i naszej gotowości na Jego przyjście w każdym dniu. Niech nam w tym pomoże refleksja nad słowami dzisiejszej Ewangelii.