Słowo „skrucha” pochodzi od czasownika „skruszeć”. Przestać być kamieniem. Pojawia się prorockie wołanie o tym, że Bóg uczyni nasze serca z ciała, że weźmie serca z kamienia. Oto bowiem z reguły (DN 158-160), gdy widzimy ból i cierpienie drugiego człowieka, to jesteśmy „poruszeni” – kruszejemy! Bo i o takim wymiarze poruszeń mówić możemy, a za przykład podać to, co stało się z sercem Szawła z Tarsu u bram Damaszku.
Aktualności
Apostolstwa Modlitwy
Modlitwa Słowem Bożym
Modlitwa chrześcijańska jest u swych podstaw modlitwą Słowem Bożym. Trudno ją sobie inaczej wyobrazić. Chrześcijaństwo bowiem wraz z jego centrum, a więc misterium paschalnym (Krzyżem i Zmartwychwstaniem Jezusa), jest taką nowością, że nie może ono pochodzić od człowieka.
Tamar – synowa Judy
Juda był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar.
Ewangelia według św. Mateusza 1, 3a
Rebeka – matka Izraela
Izaak modlił się do Pana za swą żonę, gdyż była ona niepłodna. Pan wysłuchał go, i Rebeka, żona Izaaka, stała się brzemienna. A gdy walczyły z sobą dzieci w jej łonie, pomyślała: „Jeśli tak bywa, to czemu mnie się to przytrafia?”. Poszła więc zapytać o to Pana, a Pan jej powiedział: „Dwa narody są w twym łonie, dwa odrębne ludy wyjdą z twych wnętrzności; jeden będzie silniejszy od drugiego, starszy będzie sługą młodszego”. Księga Rodzaju 25, 21-23
Córki i wnuczki Ewy
Gdy Adam miał sto trzydzieści lat, urodził mu się syn, podobny do niego jako jego obraz, i dał mu na imię Set. A po urodzeniu się Seta żył Adam osiemset lat i miał synów oraz córki. Księga Rodzaju 5, 3-4
Nieszczęśliwe macierzyństwo Ewy
Adam potem poznał żonę swoję Hewę, która poczęła i porodziła Kaina, mówiąc: „Otrzymałam człowieka przez Boga”. I zasię porodziła brata jego Abela. Księga Rodzaju 4, 1-2
Dramat Ewy
Mężczyzna dał swej żonie imię Ewa, bo ona stała się matką wszystkich żyjących. Księga Rodzaju 3, 20
Stworzenie kobiety
Pan Bóg rzekł: „Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam, uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc”. (…) Wtedy to Pan sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie, i gdy spał, wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to zapełnił ciałem. Po czym Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, zbudował niewiastę. Rdz 2, 18. 21-22
Starotestamentalni prorocy o Maryi
Zapowiedzi wielkich dzieł Bożych dokonują się zawsze pośród ludzkiej pychy i dramatów, które ona przynosi. Dotyczy to także, a może w szczególnej mierze, zapowiedzi dotyczących pokornej służebnicy Pana – Najświętszej Maryi Panny.
Prorok trudnego braterstwa
Na górze Syjon będzie ocalenie i będzie ona święta, a dom Jakuba posiądzie tych, którzy go złupili. I stanie się dom Jakuba ogniem, a dom Józefa płomieniem, dom zaś Ezawa słomą: i rozpalą się przeciwko nim, i pożrą ich, a nie zostanie nawet szczątku z domu Ezawa… I wkroczą ocaleni na górę Syjon, aby sądzić górę Ezawa. I będzie dla Pana królestwo! Ab 17-18. 21