Aktualności

Wielu przykra wydaje się ta mowa: Zaprzyj się samego siebie, weź krzyż twój i idź za Jezusem. O wiele przykrzej jednak będzie usłyszeć to ostateczne słowo: Odejdźcie ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny (Mt 25, 41).

Kościół naśladując postawę swego Pana, głosi Jego miłosierdzie całemu światu. Świadczy o tym nauczanie św. Jana Pawła II, Benedykta XVI i papieża Franciszka.

Bóg sam bierze na siebie los zniszczonej miłości, On wchodzi w miejsce grzesznika (…) Męka Jezusa stanowi dramat Boskiego Serca: „Moje serce zwraca się przeciwko mnie, rozpala się bardzo moje współczucie” (Oz 11, 8).

Po zakończeniu wielkiego Jubileuszu roku 2000 św. Jan Paweł II wskazał, że najważniejszym zadaniem chrześcijanina jest osobista przyjaźń z Panem Jezusem i dążenie do świętości.

Posłani w pokoju Chrystusa – tak brzmi hasło roku duszpasterskiego 2021-2022, rozpoczętego w Adwencie ubiegłego roku. Wpisuje się on w trzyletni program Kościoła w Polsce 2019-2022 pt. Eucharystia daje życie i jest skupiony na Eucharystii.

Na całym świecie cieszymy się z miłości Boga, którą św. Maksymilian przyjął aż do szaleństwa. Thierry Monfils, belgijski jezuita, przyjechał z Luksemburga, aby pomóc nam w modlitwie.

1. Głos ucznia. Pragnę Cię przyjąć, Panie, ze czcią najwyższą, z miłością gorącą, z pożądaniem i żarliwością serca, jak Cię przyjąć pragnęło wielu świętych i wiele dusz pobożnych, tak bardzo Ci miłych dla świętości życia płomiennego oddania się Tobie.

2. O Boże mój, wiekuista Miłości, dobro moje jedyne, szczęśliwości bez granic, pragnę Cię przyjąć z największym pożądaniem i z czcią najgłębszą, jaką kiedykolwiek i którykolwiek święty mógł odczuć i posiadać.

Bóg jest zawsze pierwszy w okazywaniu miłości człowiekowi. Dramat człowieka polega na tym, że obdarzony przez Boga wolnością, zamiast wybierać dobro, czasami podąża za złem. Dobrą Nowiną dla nas jest prawda, że Bóg okazuje nam swoje miłosierdzie i ratuje nas z naszego zagubienia, przywracając nadzieję.

Ty sam bądź moją świętością – prosiła Pana Jezusa św. Teresa z Lisieux. Dobrze wiedziała, że jest ona darem Boga. O tęsknocie za świętością pisał w Wyznaniach św. Augustyn, wspominając jednego ze swoich przyjaciół, który podczas lektury książki o życiu św. Antoniego pustelnika odkrył w sobie ogromną tęsknotę za świętością: czytał i wewnętrznie się przemieniał (Wyznania, Księga VIII, 6).

Źródłem duchowego zagubienia w Kościele oraz gorszących grzechów ludzi Kościoła jest osłabienie żywej wiary powiązanej z wymaganiami życia zgodnego z Ewangelią. W tej sytuacji, jak  przypomniał Benedykt XVI, jest niezwykle aktualne nauczanie encykliki św. Jana Pawła II Veritatis splednor, wydanej w 1993 roku, w której zwrócono uwagę na moralne wymagania chrześcijańskiej wiary.