Obecnie wielu ludzi nie rozumie specyfiki misji Kościoła w świecie, skupiając się wyłącznie na grzechach i słabościach jego przedstawicieli. Właśnie dlatego należy nieustannie oczyszczać i pogłębiać rozumienie tej bosko-ludzkiej wspólnoty. Stale stykamy się z paradoksalną prawdą o Kościele, który jest święty, a zarazem grzeszny, i dlatego każdy uczeń Jezusa potrzebuje nawrócenia.
Prawie dziesięć lat temu rozpoczęliśmy proces odnowienia i reorganizacji Apostolstwa Modlitwy. Ten długi, duchowy proces nie zależał tylko od naszych własnych wysiłków i zdolności, ale zasadzał się raczej na naszej otwartości ma Ducha Pańskiego.
Eucharystia jest w życiu chrześcijanina pokarmem wędrowca. Idąc w procesji za Jezusem obecnym w Najświętszym Sakramencie, uświadamiamy sobie, że nasze życie jest wędrówką i nie mamy tutaj na ziemi stałego miejsca.
Od wielu już lat 11 lutego, we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes, obchodzony jest w Kościele Światowy Dzień Chorych. I w tym roku papież Franciszek kieruje do nas list z tej okazji. W tym biuletynie piszę o potrzebie najważniejszej rozmowy z osobami chorymi, o potrzebnym pożegnaniu, o śmierci i nadziei na życie wieczne w Bogu.
Człowiekowi nie wystarczy samo zainteresowanie się ziemią i tym co doczesne. Nic, tylko ziemia, to największe piekło, w jakim może zamknąć się człowiek tracący żywą wiarę. A przecież, jak napisał kiedyś Blaise Pascal, człowiek przerasta człowieka.
Aby dobrze przeżyć święty czas adwentowego oczekiwania, Pan Bóg dał nam troje Przewodników: proroka Izajasza, Jana Chrzciciela i Maryję, Pannę Czuwającą.
Drodzy Członkowie Apostolstwa Modlitwy, bardzo proszę, abyście podczas któregoś z Waszych wspólnotowych spotkań wykorzystali zaproponowany tekst (punkta do modlitwy), przygotowany w oparciu o List św. Jakuba.
W pluralistycznym społeczeństwie ludzie posługują się różnymi, mniej lub bardziej spójnymi systemami wartości, bardzo odmiennymi stylami życia, i są zachęcani, aby samemu sobie kreować nie tylko sposób życia, ale nawet własną tożsamość.
Znów minął dzień, tydzień przeleciał, jeszcze jeden miesiąc mamy za sobą. Mam takie nieprzyjemne poczucie, że moje życie jest miałkie, że zamiast podejmować ważne inicjatywy, poddaję się biernie nastrojom chwili. Jestem często niezadowolony, w złym humorze, zdenerwowany. Potrzeba zmiany perspektywy.
Episkopat Polski zachęca nas, byśmy przez dwa lata, 2018-2019, zgłębiali tajemnice i działanie Ducha Świętego, który pragnie odnowić nasze sumienia i naszą Ojczyznę, jak proroczo zapowiadał św. Jan Paweł II w 1979 r.