Aktualności

Reguły o trzymaniu z Kościołem są owocem doświadczenia św. Ignacego. Choć od napisania ich dzieli nas wiele wieków, to jednak nie przestały być aktualne.

Dla św. Ignacego Kościół kierowany przez Ojca Świętego i posiadający strukturę hierarchiczną jest uporządkowaną i żywą wspólnotą wiary, która codziennie podejmuje walkę w świecie o rozwój Królestwa Bożego pod Sztandarem Krzyża. Dla zachowania prawdziwej postawy, jaką powinniśmy mieć w Kościele wojującym, należy przestrzegać reguł, które Święty umieścił na samym końcu Ćwiczeń duchownych.

Akt Wynagrodzenia Sercu Jezusa, który odmawiany jest przez członków Apostolstwa Modlitwy.

Święty Ignacy w kolejnych tygodniach Ćwiczeń duchownych umieścił szereg kontemplacji. W medytacji ważna jest rola naszej pamięci, rozumu i woli, kontemplacja polega na zastosowaniu zmysłów i pracy wyobraźni w naszym trwaniu przed Obliczem Boga, tak w strapieniu,  praktykować, niezbędna jest żywa wiara, o którą należy pokornie prosić. Święty Ignacy zachęca rekolektanta do wewnętrznego wyciszenia, do skupienia uwagi na samym Bogu oraz do końcowej rozmowy z Maryją, bo sam wiele razy doświadczył, że Ona może wyprosić nam jakąś ważną łaskę u Boga.

6. Ofiarowanie serca: „moje życie jest pożyteczne dla innych”

Kontynuujemy inspiracyjny plan formacji w AM według dokumentu Droga Serca w służbie świata.

Św. Ignacy Loyola po swoim nawróceniu w 1522 r. rozpoczął praktykowanie modlitwy medytacyjnej. Poświęcał na nią jedną godzinę. Potem robił notatki będące podstawą książeczki streszczającej jego duchowe przeżycia, a znanej jako Ćwiczenia duchowne (ĆD).

Każdym oddechem wielbić Boga – to trzeci sposób modlitwy według św. Ignacego Loyoli.

Zamieszczamy inspiracyjny plan formacji w Apostolstwie Modlitwy według dokumentu Droga Serca w służbie świata. Poniższy tekst ma być bardziej inspiracją niż normą. Każde lokalne AM jest zaproszone do wypracowania swojego własnego profilu oraz określenia celów swoich programów formacyjnych.

O drugim sposobie modlitwy według św. Ignacego Loyoli…