Aktualności

Podajemy propozycję ożywienia życia modlitewnego dla wszystkich pragnących wzrastać w przyjaźni z Bogiem. Zaczerpnęliśmy ją z książki Dobre i złe duchy w naszym życiu ks. Marka E. Thibodeaux SJ.

Dnia 7 XII 2012 roku, członkowie Apostolstwa Modlitwy, czciciele Bożego Serca i Niepokalanego Serca Maryi świętowali w jezuickiej bazylice w Krakowie 20. rocznicę nocnych czuwań.

Św. Klaudiusz jest dla nas – członków Apostolstwa Modlitwy – doskonałym przykładem wielkiego bezgranicznego zaufania pokładanego w Bogu. Nasz Patron dostrzegał swoją grzeszność, ale wiedział też, że łaska Boża jest hojna i nieskończona, więc nigdy nie pogrążał się w rozpaczy, nawet jeśli sprawy nie szły po jego myśli.

Kościół się modli, Kościół chce się modlić, pragnie być na posłudze tego najprostszego i zarazem najwspanialszego daru ducha ludzkiego, jakim jest modlitwa. Modlitwa jest rzeczywiście pierwszym wyrażeniem wewnętrznej potrzeby człowieka, pierwszym warunkiem autentycznej wolności ducha.

Drodzy Przyjaciele,
(…) Długi proces refleksji i rozeznania dla odnowienia AM w całym świecie jest nadal w toku (…). Miałem możliwość złożyć rozbudowany raport na interesujący nas temat w Międzynarodowej Radzie w Rzymie (…).

Panie Jezu Chryste, Ty jesteś Królem całego świata, nadzieją i oczekiwaniem wszystkich narodów. Wszystkich ludzi odkupiłeś drogocenną krwią.

Boże, Ty przez swojego Syna, Jezusa Chrystusa, oświeciłeś nas światłem prawdy i uczyniłeś swoimi przybranymi dziećmi w świętym Kościele. Dziękujemy Ci za to i pragniemy być wiernymi Twoimi dziećmi, a przez modlitwę i świadectwo dobrego życia przyczyniać się do owocnej pracy misyjnej Kościoła.

Miejsce i uczestnicy spotkania
Co dwa lata w różnych krajach Europy odbywają się spotkania ludzi odpowiedzialnych za AM. W dniach od 21 do 25 września 2011 r. takie spotkanie odbyło się w Lourdes we Francji. Jego uczestnicy pochodzili z 15 krajów europejskich oraz z Kanady. Oprócz jezuitów były także osoby świeckie.

U nas w Usolu ciągle kontynuujemy prace budowlane. W tym roku pragniemy wybudować schody i zrobić wejście do kaplicy, klasztoru, części gościnnej i części klauzurowej. Jest to spore przedsięwzięcie, gdyż ze względu na zimowe mrozy i wiatry trzeba wybudować również werandy, a przynajmniej wiatrołapy. Być może nie uda się wszystkiego zrobić do zimy, ale jesteśmy pełne nadziei, że to, co najistotniejsze na ten rok, zdążymy.

Krajowy Sekretariat AM nawiązał kontakt z drugą misyjną wspólnotą Sióstr Karmelitanek – tym razem w Kazachstanie, w Oziornoje. Dotąd utrzymywaliśmy więź z Karmelitankami w dalekiej Syberii, w Usolu. Łączy nas troska o rozwój Królestwa Jezusa. Siostry Karmelitanki swoją modlitwą i ofiarą ożywiają serca ludzi w kraju, który tak brutalnie poddawano ateizacji. Za wszelką cenę usiłowano wyrwać z serc Rosjan wiarę w Boga. Obecność Sióstr jest obecnością Kościoła. Swym życiem oddanym Bogu dają świadectwo, że istnieje inny, duchowy świat, umożliwiając ludziom udział w rekolekcjach, skupieniach i rozmowach o wierze i istnieniu Boga, który jest Miłością.