31. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mt 16, 13-19
Pytanie Jezusa jest nieco zaskakujące. Przez cały czas publicznej działalności nie wydawał się kimś, kto zwraca uwagę na opinię publiczną. Entuzjazm tłumów oceniał surowo: Szukacie Mnie nie dlatego, żeście widzieli znaki, ale dlatego, żeście jedli chleb do sytości (J 6, 25). Przygotowany był również na podejrzliwość i niechęć: Ma On wiele cierpieć i być wzgardzonym (Mk 9, 12). Skąd więc pytanie: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?
30. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mt 22, 34-40
Uczony w Prawie pyta Jezusa, które z przykazań jest największe. Usiłuje w ten sposób wymusić na Nim odpowiedź, na podstawie której można by Go oskarżyć o podważanie Prawa.
29. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mt 22, 15-21
W publicznej działalności Jezus niejednokrotnie stawiał czoło rozmaitym prowokatorom. Prowokacja z dzisiejszej Ewangelii jest najbardziej niebezpieczna, gdyż dotyczy relacji religia–polityka: Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie? Jeżeli Jezus odpowie pozytywnie, poprze znienawidzonego wroga, jeśli zaś negatywnie, opowie się przeciw władzy. Formułując to pytanie, pytający oczekują od Jezusa odpowiedzi negatywnej. Przypuszczają, że poprze walczących o wolność Żydów.
28. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mt 22, 1-14
Uczta w mentalności ludzi Wschodu jest znakiem bliskości, braterstwa, przyjaźni. Bóg zapraszający nas na ucztę to Bóg, który obdarza zbawieniem, udziela swoich darów i daje nam siebie samego, co jest szczególnie widoczne w Eucharystii. Ale On spotyka się z różnymi reakcjami ze strony człowieka.
W październikowej intencji misyjnej Benedykt XVI zachęca wiernych do modlitwy o wsparcie działalności misyjnej. O sytuacji w Chinach opowiada ks. Jan Konior SJ w tekście Nadzieja w Niepokalanej. Jako patrona miesiąca, ks. Marek Wójtowicz SJ przedstawia sylwetkę bł. Jana Beyzyma SJ, wielkiego misjonarza na Madagaskarze.
Pieśń o winnicy
2 października 2011 — XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA
I czytanie Iz 5, 1–7
Rozpoczyna się jak pieśń miłosna: Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Izajasz opiewa w niej nieszczęśliwą miłość swego przyjaciela, który z całym oddaniem i miłością dbał o ukochaną winnicę. Spotykała go za to niewierność i niewdzięczność. Początkowo prorok mówi w obrazach i symbolach. Dopiero na końcu przerażonemu słuchaczowi wyjaśnia: Przyjacielem jest Bóg Izraela; winnicą, niewierną oblubienicą jest naród izraelski. Przez stulecia Bóg z miłością pielęgnował swoją winnicę. Bóg oczekiwał sprawiedliwości — a oto rozlew krwi; spodziewał się prawowierności — a oto krzyk grozy! Bóg czuje się osobiście dotknięty krzywdą wyrządzaną drugiemu człowiekowi i nierównościami społecznymi.
27. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mt 21, 33-43
Przygotowanie winnicy jest pracą wymagającą ogromnej cierpliwości, roztropności, poświęcenia i trudu. Ogrodnik musi znaleźć odpowiedni teren, z dobrą glebą, dostatecznie nasłoneczniony. Wybrać odpowiednie szczepy krzewu winnego, przygotować rolę i ją nawodnić. Wybudować ogrodzenie, wieże i wreszcie tłocznię, w której uzyskuje się wino – bo przecież ono jest celem tych wszystkich zabiegów. Rolnik podejmuje je z wielką radością i nadzieją na przyszłe zbiory. Zapewne opisana w Ewangelii winnica przynosiła wystarczająco dużo owoców dla robotników i na „zapłatę” dla właściciela winnicy.
Ogólna na październik:
Za chorych w fazie terminalnej, aby wiara w Boga i miłość braci wspierały ich w cierpieniach.
26. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mt 21, 28-32
Pan Jezus, opowiadając uczniom przypowieść o królestwie niebieskim, porównuje je do ojca wysyłającego swoich dwu synów do pracy w ich wspólnej winnicy. Różnią się oni postawą wobec ojca i jego polecenia. Istotą jest nie tyle pierwsza reakcja na powierzone im zadanie, ile to, co ostatecznie uczynią, bo to wypływa z głębi przeżywania relacji do ojca.
25. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mt 20, 1-16a
Przypowieść o zaproszonych do pracy w winnicy ukazuje hojność Boga. Właściciel winnicy (Bóg) w każdej chwili dnia wychodzi na rynek, aby zatrudnić oczekujących na pracę bezrobotnych. Nie patrzy na zegarek. Nie przygląda się „referencjom” i rekomendacjom. Można by nawet powiedzieć, że lubi zatrudniać tych, którzy nie mają dobrych referencji: celnicy, jawnogrzesznice, złodzieje, mogą się okazać „idealnymi” robotnikami w Jego winnicy (A. Pronzato).