Aktualności

1 czerwca 2008 – IX NIEDZIELA
Chrystus moją skałą, drogą, błogosławieństwem i chwałą
I czytanie (Pwt 11, 18. 26-28): Po wyjściu z Egiptu i długiej wędrówce potomkowie Abrahama stają u wrót Ziemi Obiecanej. Na Górze Mojżesz wygłasza do nich długą mowę: „Jeżeli będziecie wypełniać polecenia waszego Pana Boga i nie pójdziecie za bogami obcymi, spocznie na was błogosławieństwo. W przeciwnym wypadku spadnie na was przekleństwo”. Lud, który obejmował w posiadanie Ziemię Obiecaną, ma jasno wytyczoną drogę życia. Często odstępował od tej drogi. Wtedy spadały nań przekleństwa, a kiedy wracał na drogę wierności, spoczywało na nim błogosławieństwo.

4 maja 2008 – 7 NIEDZIELA WIELKANOCNA: WNIEBOWSTĄPIENIE PAŃSKIE
Wielki Król wstępuje do nieba
I czytanie (Dz 1, 1-11): Po swym zmartwychwstaniu Jezus przez czterdzieści dni ukazywał się, dając wiele dowodów, że żyje. Uczniowie Jezusa, uzbrojeni mocą Ducha Świętego, pójdą aż po krańce ziemi, by głosić Ewangelię i być Jego świadkami. Następnie Jezus uniósł się na ich oczach w górę, obłok zabrał Go im sprzed oczu. Aniołowie zapowiadają: Jezus wzięty do nieba przyjdzie jeszcze raz na ziemię. Aż do Jego powrotu Kościół będzie Kościołem misyjnym.

6 kwietnia 2008 – III NIEDZIELA WIELKANOCNA
Jezus umarł „z postanowienia i przewidzenia Boga”
I czytanie (Dz 2, 14. 22-33): Męka i śmierć Jezusa były wydarzeniem wstrząsającym. Dlaczego tyle cierpień spadło na Niego? Odpowiedź znajdziemy w Piśmie Świętym. Powołuje się na nie zarówno św. Piotr, jak i sam Jezus. Było to z woli, postanowienia i przewidzenia Bożego, a nie ze zrządzenia ślepego losu. Jezus nie padł ofiarą spisku. Trzeba było wielkiej odwagi, by w Jerozolimie głosić, że Jezus żyje! Że Bóg wskrzesił Go z grobu i że od Niego zależy zbawienie wszystkich ludzi. Odważył się na to Piotr razem z Jedenastoma – po raz pierwszy głosili, że Jezus żyje, w dniu Pięćdziesiątnicy. Cudem jest to, że ludzie, którzy byli świadkami Jego haniebnej śmierci na krzyżu – uwierzyli.

2 marca 2008 – IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus!
I czytanie (1 Sm 16, 1-13): Na polecenie Boga Samuel namaścił Saula na króla. Gdy ten sprzeniewierzył się Bogu, Samuel namaścił Dawida. Mimo niepozornego wyglądu. Dawid jest wybrańcem Boga. Samuel uważa, że lepszym królem byłby Eliab – dorodny i wysokiego wzrostu. Bóg uzasadnia swój wybór słowami: Człowiek patrzy na to, co widoczne, Pan natomiast patrzy na serce. Bóg zna myśli i serce człowieka.

2 lutego – 2008 ŚWIĘTO OFIAROWNIA PAŃSKIEGO
Do swojej świątyni przybędzie Pan, którego wy oczekujecie
I czytanie (Ml 3, 1-4): Po powrocie z niewoli babilońskiej naród nie odzyskał dawnej suwerenności. Jedyną ostoją i nadzieją stała się odbudowana świątynia. Za czasów proroka Malachiasza zarówno kult, jak i stosunki społeczne i moralne były w opłakanym stanie. Dlatego prorok nawołuje do nawrócenia tak kapłanów, jak i cały lud. Ludzie narzekają i podnoszą zarzuty: „Nie warto być wiernym Bogu; czyż jest On Bogiem sprawiedliwym, skoro dopuszcza, że złym powodzi się dobrze? (por. Ml 2, 17)”. W odpowiedzi prorok zapowiada przyjście na sąd samego Boga. Na sądzie ostoją się tylko sprawiedliwi. Przedtem jednak świątynia zostanie oczyszczona, a kapłaństwo uzdrowione. Zanim przyjdzie Pan, przyjdzie anioł, Boży wysłannik, który przygotuje Mu drogę.Był nim Jan Chrzciciel. Po nim nadejdzie ktoś większy: Pan – Anioł Przymierza, czyli Mesjasz, tzn. Chrystus. Jego pierwsze – nagłe – pojawienie się w świątyni miało miejsce wtedy, gdy Jego rodzice wnosili Go do świątyni – jako Dzieciątko Jezus. Jego przyjście na sąd ostateczny jeszcze nie nastąpiło – oczyszczanie srebra i złota to sąd ostateczny. Gdy prorok mówi: przybędzie i nadejdzie, ukaże się i objawi – to zapowiada pierwsze i drugie przyjście Chrystusa. Na drugie czekamy, pierwsze już się dokonało; opowiada o nim Ewangelia.

1 STYCZNIA 2008 – UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI
Rozpromienione oblicze Pana – łaska – pokój
I czytanie (Lb 6, 22-27): Jest to formuła uroczystego błogosławieństwa synów Izraela. Gdy błogosławi człowiek, jest to tylko wzywanie Bożej pomocy, życzenie, prośba – wyrażone słowem. U zarania stworzenia Bóg błogosławił ludziom i zwierzętom – Jego błogosławieństwo to słowo, dar i czyn: życie, płodność ziemi, harmonia w przyrodzie i pokój między ludźmi. Bóg rozpromienia swe oblicze, czyli otacza synów Izraela swoją życzliwą opieką, wchodzi w trwałą wspólnotę z nimi w życiu doczesnym i po śmierci. Jezus Chrystus, którego Bóg obiecał i którym obdarował świat, jest równocześnie i Słowem, i Darem! A wszystkie błogosławieństwa i dobra, które przyniósł, są przeznaczone nie tylko dla synów Izraela, ale dla wszystkich narodów, rozsianych po wszystkich krańcach ziemi (Psalm).
Rozpromienione oblicze Pana – łaska – pokój – to suma i streszczenie wszystkich darów, które Bóg ofiarowuje nam w Synu zrodzonym z niewiasty.