Przynoszą Go do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. O, jakże wielki i przedziwny Boży plan zbawienia! O głębokości bogactwa, mądrości i wiedzy Boga! (Rz 11, 33). Ten, który jest na łonie Ojca i wraz z Nim zasiada na tronie, współwieczny Syn, przez którego wszystko, co składa się w ofierze, jest miłe Bogu, nie tylko podporządkował się temu co ludzkie, ale również składa ofiarę, choć Mu wszyscy cześć oddają i sławią wraz z Jego Ojcem. (…)
Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas. Ps 126
Wyrażenie „Serce Jezusa” kojarzy się zwykle z odstręczającym sentymentalizmem – pisze A. Stock. Wielu uważa obrazki Serca Jezusa za kicz religijny, a modlitwy do Niego – za typowy przykład egzaltowanej pobożności.
Rozeznawanie zawsze było ważnym elementem życia duchowego chrześcijan. Od prawie pięciuset lat Ćwiczenia duchowe św. Ignacego oferują swoisty kurs rozeznawania. Jednak wiele wysiłków, jakie współcześni podejmują, by rozeznawać, prowadzi nieraz do rozczarowania tą praktyką modlitewną.
Krzyż Chrystusa (…) uczy nas patrzeć na bliźniego zawsze z miłosierdziem i miłością, zwłaszcza na tych, którzy cierpią, którzy potrzebują pomocy, tych, którzy oczekują na słowo, na gest; i skłania do wychodzenia z zamknięcia w sobie i pójścia ku drugiemu, wyciągnięcia do niego ręki – mówił papież Franciszek podczas 28. Światowych Dni Młodzieży.
Noc, ze wszystkich nocy najważniejsza,
Noc, ze wszystkich nocy najbogatsza,
Cały świat w stajence się zmieścił,
Wieczność mniejsza jest niż strzała światła…
Po raz pierwszy ujrzałam miasto o świcie parę lat temu. Jechałam do okulisty z mamą, było bardzo wcześnie rano, ale wówczas – czy to z przejęcia, czy też dlatego, że byłam młodsza i nie obserwowałam tak dokładnie otoczenia – z całej wyprawy zapamiętałam zaledwie tłok w autobusie oraz wschód słońca na tle wysokich, fabrycznych kominów.
Kolejne święta upamiętniające przyjście na świat Jezusa Chrystusa. I kolejna okazja do wniknięcia w istotę tych świąt. W trakcie pisania tych kilku zdań przenoszę się w myślach tym razem nie do Bazyliki Narodzenia Pańskiego w Betlejem, lecz na Pole Pasterzy, do Bet Sahur.
Dlaczego dzisiaj tak dużo narzekania, a tak mało wdzięczności? Czy naprawdę jest aż tak źle, że nie ma za co być wdzięcznym? (Aleksander)
…Dzięki temu kultowi mogą „zacieśnić osobistą więź z Jezusem…, rozważać Jego życie…, brać z Niego wzór…, żyć po chrześcijańsku…, uczyć się kochać Boga i bliźniego, który od wiary odchodzi…, lepiej się modlić… – napisał ks. Czesław Drążek SJ w książce Bóg bliski