Aktualności

Apostolstwa Modlitwy

Chrystus jest dniem

Chrystus jest dniem

Przez zmartwychwstanie Chrystusa rozwierają się bramy Otchłani, ziemia się odradza przez nowe dzieci Kościoła, Duch Święty otwiera niebo; rozwarta Otchłań zwraca umarłych, odrodzona ziemia rodzi zmartwychwstałych, a do nieba wstępują zbawieni.

Kryterium rozeznania

Kryterium rozeznania

W kilku miejscach na kartach Ewangelii spotykamy się z cudem wypędzenia przez Jezusa ducha nieczystego. Czasami jest to duch, który odbiera człowiekowi mowę, czasami w nim głośno krzyczy, a jeszcze innym razem rzuca go na ziemię i daje taką siłę, że opętany zrywa łańcuchy, którymi jest związany.

Najświętsze Serce Jezusa – darmowa książka

Najświętsze Serce Jezusa – darmowa książka

Recenzja książki ks. Piotra Sławomira Szuty „Najświętsze Serce Jezusa, przyjdź Królestwo Twoje”.

Ta o niewielkiej objętości książka – liczy tylko 122 strony – nie rości sobie pretensji do wielkich dzieł poświęconych kultowi N.S.P. Jezusa. Jest ona owocem refleksji księdza proboszcza zatroskanego o ożywienie życia wiary w swojej parafii. Podane treści nie są jednak tylko wynikiem osobistych duszpasterskich przemyśleń, ale zawierają głębszą refleksję nad kultem Serca Pana Jezusa, nad jego istotą.

Pragnienie wciąż żywe

Pragnienie wciąż żywe

W Sercu Zbawiciela została objawiona świętość, miłość, sprawiedliwość, miłosierdzie, pokora, mądrość, i ciągle płoną w Nim wielkie pragnienia, aby zjednoczyć ludzkie serca z Bogiem.

Źródło pociechy i radości

Źródło pociechy i radości

Ja was pocieszać będę…
Na Błoniach w Krakowie – w czasie pielgrzymki bł. Jana Pawła II – odczytałem na transparencie napis: Bóg jest radością. Takie świadectwo wiary dawała grupa młodzieży. Pomyślałem wtedy, jak to dobrze, że młodzi ludzie odkrywają w Bogu radość. Przecież miłość Boga na każdego człowieka promieniuje radością. Radość to jakby rumieniec na sercu i twarzy człowieka wierzącego.

Słowa śmierci i życia

Słowa śmierci i życia

Słowa są znakami, które po części wyrażają, a po części zakrywają nasze wnętrze. Słowami jedynie sygnalizujemy to, co w nas jest. Nieraz też fałszujemy. Niekiedy mogą znaczyć coś określonego, ale wyrażać całkiem coś innego. To samo słowo, np. Jezus, oznacza konkretną Osobę, ale można wyrazić w nim miłość albo drwinę, wymówić ze czcią albo jako jedno z przekleństw.

Pokarm dla wiary

Pokarm dla wiary

Ewangelia św. Jana trzykrotnie przypomina, że Bóg daje nam pokarm. Tym pokarmem są: Słowo Boże, Eucharystia i wola Ojca. Dobry Pasterz nam je daje i prowadzi nas na pastwiska (por. J, 10, 9) do źródeł „Wody Żywej”. Diabeł za wszelką cenę chce z nas uczynić istoty słabe duchowo: mizerne, anemiczne, bezwolne, nie w pełni rozwinięte.

Człowiek Kościoła

Człowiek Kościoła

Człowiek Kościoła jako członek Ciała, niezależnie od pełnionej w nim funkcji, pozostaje wrażliwy na wszystko, co rani inne członki. Boli go wszystko to, co paraliżuje, obciąża i niszczy całe Ciało. Z jednej strony, nie mógłby zgodzić się na odłączenie od tego Ciała, a z drugiej, nie jest w stanie zdobyć się wobec niego na obojętność.