Eucharystia jest naszym najpiękniejszym skarbem. Jest ona sakramentem w całym tego słowa znaczeniu; już teraz wprowadza nas w życie wieczne; w niej zawiera się cała tajemnica naszego zbawienia; ona jest źródłem i szczytem działalności i życia Kościoła. (Sacrosanctum Concilium, nr 10)
Wydarzenia związane z Paschą Jezusa i Jego Zmartwychwstaniem kończą się wymownymi uroczystościami: Trójcy Przenajświętszej, Ciała i Krwi Pańskiej oraz Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Nieśmiertelny Królu wieków, rzeczywisty i żywy, pod postacią chleba utajony, Panie nasz Jezu Chryste!
Kiedy wewnątrz Kościoła słabnie duch wiary, wzmagają się pomyłki co do niego wśród tych, którzy pozostają na zewnątrz, a podstępy i rachuby ludzkiej mądrości wywołują tysiące antagonizmów. Każdy opiera się na jakiejś doktrynie lub partii, w nadziei, że jego koncepcje odniosą zwycięstwo nad racjami innego człowieka – jego brata. W takiej sytuacji spory nie tylko osłabiają Kościół, ale go zniekształcają w oczach świata.
Lecz kiedy podeszli do Jezusa (…), jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda. J 19, 33-34
Świętymi bądźcie…
Współczesny człowiek często nie potrafi odnieść do siebie słowa „świętość”. Co ono mogłoby oznaczać w moim przypadku? Czy mam czas i możliwości, by zawracać sobie głowę świętością? Dzisiejszemu człowiekowi o wiele więcej mówią takie określenia, jak: dobry człowiek, człowiek pełen poświęcenia, człowiek, na którym można zawsze polegać, człowiek życzliwy.
Dziewięć pierwszych piątków miesiąca to nie magia, ale pomoc człowiekowi, aby dostępował odpuszczenia grzechów, przebaczenia i uzdrowienia.
W piątym rozdziale Listu do Galatów czytamy, że owocem ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie (5, 22-23). Paweł w tym fragmencie przedstawia nam charakter nowego człowieka, kierującego się logiką ducha, a nie ciała. Po tych cechach można poznać owoc, będący rezultatem zamieszkiwania w człowieku Ducha Świętego. Nie ma tu mowy o owocach w liczbie mnogiej, lecz o jednym owocu, niejako jednej kiści winogron.
Zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią to wydarzenie naprawdę szczególnego rodzaju, nie jest to „wydarzenie jedno z wielu” Od pozostałych faktów naszej historii różni się zwłaszcza tym, że jest „widzialne” tylko oczyma wiary – a ponieważ wiara także wszystkie rzeczy Boże widzi teraz jedynie po części i jakby w zwierciadle, musi być w mrokach naszego życia wspierana cierpliwością, wytrwałością nadziei.
Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Mk 16, 6