Wyleję obfite błogosławieństwo na wszystkie ich przedsięwzięcia
W XVII w. zakonnica wizytka z Francji św. Małgorzata Maria Alacoque doświadczyła mistycznych objawień Jezusa. W liście nr140 Do jej kierownika napisała: Osoby świeckie znajdą za pomocą tego miłego nabożeństwa wszelkie pomoce potrzebne do ich stanu, tj. pokój w rodzinie, ulgę w cierpieniach i błogosławieństwo nieba dla wszystkich swoich przedsięwzięć oraz pociechę w trudnościach.
Podobnie jak w medycynie dokonuje przeszczepów serca oraz innych narządów, by ratować życie chorego, tak w Kościele – Mistycznym Ciele Chrystusa – istnieje ciągła wymiana wartości nadprzyrodzonych. Każda nasza zasługa i modlitwa może być ofiarowana innym ludziom, może stać się ich dobrem i wsparciem. Zjednoczenie z Chrystusem spowodowane przez chrzest św. sprawia, że jesteśmy członkami jedni drugich (Kor 12,12) i mamy troszczyć się o siebie nawzajem (1 Kor 12,25).
Będę im bezpieczną ucieczką w życiu, a szczególnie przy śmierci
W liście nr 131napisanym przez św. Małgorzatę Marię Alacoque w dniu 10 VIII 1689 r. czytamy: Boże Serce (…) obiecuje im [tym, którzy poświęcają się i powierzają Bożemu Sercu], że stanie się dla nich bezpiecznym schronieniem przeciw wszystkim zasadzkom nieprzyjaciół; zwłaszcza w godzinie śmierci Boże Serce przyjmie ich miłośnie, zapewniając im zbawienie, będzie się starało o ich uświęcenie i uczynienie ich wielkimi przed swym Ojcem o tyle, o ile starali się powiększyć w sercach królestwo Jego miłości.
Stuletni dąb musiał mieć potężne korzenie, jeżeli obronił się przed burzami, które chciały go powalić na ziemię. Tylko dlatego przetrwał najgroźniejsze burze, że był mocno wrośnięty w ziemię. Bez silnych korzeni nie utrzymałby się przy życiu. Uśmierciłby go szalejący wicher. Stwórca dał mocne korzenie zarówno gigantom drzew, jak i pokornej stokrotce. On jest fundamentem wszystkiego, co istnieje.
Będę ich pocieszał we wszystkich ich utrapieniach
Pan jest blisko skruszonych w sercu i wybawia złamanych na duchu. (Ps 34,19).
Zgoda i pokój będą panowały w rodzinach
Św. Małgorzata Maria Alacoque w liście nr 131 (adresowanym do o. Jana Croiseta SJ lub do o. I.F. Rolin SJ), z 10 VIII 1689 r., napisała: Najświętsze Serce obiecuje (…) pojednać rodziny rozdzielone i otoczyć opieką te, które będą w jakiejś potrzebie. W zgromadzeniach zakonnych, które będą oddawać Mu cześć i powierzą się Jego opiece, utrzyma w zjednoczeniu wszystkie serca, aby tworzyły z Nim jedno; odwróci od nich ciosy sprawiedliwości Bożej i zachowa je znowu w stanie łaski, jeśli ją utraciły.
Dam im wszystkie łaski potrzebne im w ich stanie
W liście nr 140 czytamy: Osoby świeckie znajdą za pomocą tego miłego nabożeństwa wszelkie pomoce potrzebne do ich stanu, tj. pokój w rodzinie, ulgę w cierpieniach i błogosławieństwo nieba dla wszystkich swoich przedsięwzięć oraz pociechę w trudnościach. (…) Nie ma na świecie nikogo, kto by nie otrzymał pomocy z nieba, jeśli posiada prawdziwie wdzięczną miłość do Jezusa Chrystusa, okazywaną Mu przez nabożeństwo do Jego Najświętszego Serca.
Św. Małgorzata Maria Alacoque obdarzona poznaniem tajemnic Najświętszego Serca Pana Jezusa pomaga również nam odkryć głębię i hojność miłości Boga względem człowieka.
Nie zostaliśmy wezwani tylko do kontemplowania miłości Chrystusa, ale do uczestniczenia w niej
Encyklika Haurietis aquas to najobszerniejszy dokument papieski traktujący o kulcie Bożego Serca. Została ogłoszona przez papieża Piusa XII 15 V 1956 r. z okazji setnej rocznicy ustanowienia ogólnokościelnego święta ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Kult oddawany Sercu Pana Jezusa tkwi głęboko u samych źródeł naszej wiary. Świadectwem miłości Słowa Wcielonego i wymownym jej symbolem jest przebite na krzyżu Serce Zbawiciela.