Aktualności

Modlitwa, uczynki miłosierdzia i post – te trzy rzeczy stanowią jedno i dają sobie wzajemnie życie.

Duszą bowiem modlitwy jest post, a życiem postu miłosierdzie. Niech ich nikt nie rozłącza, gdyż nie znają podziału. Jeśli ktoś ma tylko jedno z nich lub nie posiada wszystkich razem, ten nic nie ma. Kto się więc modli, niech pości, a kto pości, niech spełnia uczynki miłosierdzia, niech wysłucha proszącego, który chce być słyszany. W ten sposób otwiera dla siebie uszy Boga, który nigdy się nie zamyka na głos błagającego.

Święty Ignacy Loyola proponuje tzw. modlitwę przygotowawczą, stanowiącą jakby drogowskaz, którym mamy się kierować przez cały dzień. Może ona być potraktowana także jako pewien rodzaj ćwiczenia duchowego.

Do Serca Twego jak do wód krynicy
Przychodzą, Jezu, dobrzy i grzesznicy.

Dobrzy większego łakną uświęcenia,
Grzesznicy pragną łaski przebaczenia.

Jestem przekonany, że dla chrześcijan żyjących dziś w skomplikowanych i trudnych warunkach zeświecczenia zachodniego społeczeństwa jest praktycznie niemożliwe zachowanie wiary bez zaczerpnięcia siły i poczucia sensu z Pisma Świętego. Sposobem zaś, który na to pozwala, jest ignacjańskie rozważanie Pisma Świętego, czyli medytacja – powiedział kard. Carlo Maria Martini SJ (1927-2011).

Obrazy Bożego Serca były i są w naszych domach i świątyniach, pomagają w skupieniu modlitewnym, zdobiąc przestrzeń sakralną.

Podobnie jak w medycynie dokonuje przeszczepów serca oraz innych narządów, by ratować życie chorego, tak w Kościele – Mistycznym Ciele Chrystusa – istnieje ciągła wymiana wartości nadprzyrodzonych. Każda nasza zasługa i modlitwa może być ofiarowana innym ludziom, może stać się ich dobrem i wsparciem. Zjednoczenie z Chrystusem spowodowane przez chrzest św. sprawia, że jesteśmy członkami jedni drugich (Kor 12,12) i mamy troszczyć się o siebie nawzajem (1 Kor 12,25).