Aktualności

Dlaczego dzisiaj tak dużo narzekania, a  tak mało wdzięczności? Czy naprawdę jest aż tak źle, że nie ma za co być wdzięcznym? (Aleksander)

…Dzięki temu kultowi mogą „zacieśnić osobistą więź z Jezusem…, rozważać Jego życie…, brać z Niego wzór…, żyć po chrześcijańsku…, uczyć się kochać Boga i bliźniego, który od wiary odchodzi…, lepiej się modlić… – napisał ks. Czesław Drążek SJ w książce Bóg bliski

Wydaje się, że czasy wojującego ateizmu mamy za sobą. Dzisiaj już nie udowadnia się nam, że Boga nie ma, ale że jest nam niepotrzebny. Jednak ta obojętność jest chyba jeszcze gorsza od ateizmu.

Uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego, i szedł z powrotem.

Chciałbym się wybrać na rekolekcje zamknięte, ale obawiam się, czy potrafię przeżyć osiem dni w całkowitym milczeniu. Czemu ono jest tak ważne? (Stanisław)

Do Serca Twojego uciekamy się, Jezu, Boski Zbawicielu;
naszymi grzechami racz się nie zrażać, o Panie Święty,
ale od wszelakich złych czynów racz nas zawsze zachować,
Boże łaskawy i najlitościwszy!

Jezus mówi: Moje owce słuchają mego głosu. Co to znaczy słuchać głosu Jezusa? Kiedy dosłyszałem Jego głos? On przecież jest już „po prawicy Ojca”. Brzmienie głosu Jezusa z Nazaretu już dawno ucichło w czasie i przestrzeni. Tego historycznego głosu już nigdy nie usłyszymy. Oczywiście, pozostał zapis tego, co Jezus mówił i czynił.

Matka Teresa Ewa z książąt Sułkowskich Potocka (1814-1881), Założycielka Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia, powróciwszy latem 1862 r. z Laval we Francji, skąd zaczerpnęła wzory pracy apostolskiej od Matki Teresy Rondeau, postanowiła otworzyć pierwszy Dom Miłosierdzia w Krakowie. Opatrzność jednak skorygowała te plany, gdyż Matka napotkała na odmowę fundacji na terenie zaboru austriackiego.

Jak zwykle wielki tłum otaczał Jezusa nauczającego nad jeziorem Genezaret. Ludzie, nie chcąc uronić ani jednego słowa Nauczyciela, tłoczyli się na Niego, więc On wszedł do łodzi, odpłynął kawałek i z niej przemawiał do stojących na brzegu. Mówił zaś do nich o ziarnach rozsiewanych przez siewcę: Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał…

Wieczny odpoczynek

W naszych praktykach religijnych słowo „odpoczynek” najczęściej słyszymy na… pogrzebach. Wielokrotnie powtarzamy, śpiewając: Wieczny odpoczynek racz im dać Panie… Taki odpoczynek to przebywanie z Bogiem w Jego Królestwie. Nie wiemy, na czym ten odpoczynek polega. Na pewno nie jest to jakiś rodzaj leniuchowania. Być może czasem mamy przeczucie tego odpoczynku, gdy pojawia się w nas głębokie pragnienie pokoju, bezpieczeństwa, akceptacji i radości – tego wszystkiego, co daje dojrzała miłość. Ale myślę, że istotą wiecznego odpoczynku możemy żyć i cieszyć się już tutaj na ziemi.