Aktualności

Świętemu Janowi Ewangeliście zawdzięczamy dojrzałą refleksję o Bogu, który wszedł w historię świata i zamieszkał pomiędzy ludźmi. To on zaświadczył o Jezusie, który objawił swoje boskie pochodzenie.

Gdzie jest serce człowieka, tam jest i jego skarb. Bóg bowiem nie zwykł odmawiać dobrego daru tym, którzy Go o to proszą.

Aniołom swoim dał rozkaz o tobie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach. Niech wysławiają Pana za Jego miłosierdzie i cuda dla synów ludzkich.

Dnia 15 września, zaraz po święcie Podwyższenia Krzyża (14 IX), jesteśmy zaproszeni, by zatrzymać się pod krzyżem Jezusa razem z Maryją, Matką Bolesną:

Modlitwa i rozmowa z Bogiem stanowi najwyższe dobro. Jest bowiem źródłem zjednoczenia i jedności z Panem, i podobnie jak oczy cielesne patrząc na światło zostają oświecone, tak samo i duch zatopiony w Bogu doznaje oświecenia Jego nieomylnym światłem. Chodzi tu oczywiście o modlitwę, która nie jest tylko przyzwyczajeniem, ale wypływa z głębi duszy, modlitwę, która nie ogranicza się do określonych godzin, lecz trwa nieustannie, zarówno w dzień, jak i w nocy.

Bóg mówi do nas jako pierwszy. Podstawowa prawda, że Bóg zatroszczył się o każdego z nas dużo wcześniej, zanim my zaczęliśmy troszczyć się o siebie samych, umożliwia nam zwracanie się do Boga poprzez modlitwę.

Z powodu dwóch okresów: jednego, który trwa obecnie, wśród pokus i doświadczeń tego życia, i drugiego, który kiedyś nastąpi, czasu radości i bezpieczeństwa, postanowiono obchodzić dwa okresy: poprzedzający Wielkanoc i następujący po niej.

Zarówno poza Kościołem, jak i w nim samym działalność religijna jest nieraz kojarzona z tworzeniem materialnego zaplecza. Chodzi o różnego rodzaju obiekty: pomniki, figury, kaplice, kościoły, domy rekolekcyjne itd.

Serce Jezusa jest naszą ziemią obiecaną, do której zdążamy. Jest rajskim ogrodem, rozkoszą ludzkiego serca. Ono jest tęsknotą i celem ludzkiej duszy stworzonej na obraz i podobieństwo Boga. Nie ma większego skarbu ponad Serce Pana, w którym jest pełnia miłości, pełnia świętości.