Po prawej stronie centralnie umieszczonej postaci Chrystusa ukazany jest pochód świętych, który rozpoczyna św. Stanisław ze Szczepanowa, biskup i męczennik. Święty ubrany jest w bogato zdobioną kapę liturgiczną z wysokim kołnierzem i dobrze widocznymi na niej wspaniałymi zdobieniami haftów, przedstawiającymi świętych.
Gdyby nie dwie zapory na Dunajcu, które spiętrzyły wody rzeki do rozmiaru dwóch sztucznych akwenów, Jeziora Rożnowskiego i Jeziora Czchowskiego, można by sądzić, że niewiele zmieniło się od prawieków w krajobrazie środkowego biegu tej urokliwej rzeki. Że przyroda jest taka świeża, dziewicza, nienaruszona – przynajmniej tu i tam, miejscami.
Nazwa „Vierzehnheiligen” oznacza dosłownie „czternastu świętych” – chodzi o Czternastu Świętych Wspomożycieli (czy też Orędowników), którzy patronują przepięknej bazylice położonej nad doliną Menu, ok. 30 kilometrów na północ od Bambergu. Vierzehnheiligen jest miejscem chętnie odwiedzanym przez pątników, rocznie przybywa tu ok. 180 grup pielgrzymkowych. Kim są owi święci, którzy od setek lat przyciągają do siebie rzesze wiernych?
Był najłagodniejszym z mężczyzn chodzących po ziemi i uroczym charyzmatykiem. Ten zakonnik o czekoladowym kolorze skóry, w białym habicie i czarnym szkaplerzu dominikańskiego konwersa, z miotłą w ręku – tak go bowiem oglądamy na licznych przedstawieniach ikonograficznych – był osobą niezwykle ciekawą. Mistykiem, który pochylał się z miłością nad wszelką ludzką niedolą i biedą.
Stoi on jak kamień milowy na drodze wieków, jak słup graniczny w prądzie czasów i stanowi punkt, w którym rozpoczyna się w rzeczywistości historia tybetańskich podróży odkrywczych Sven Hedin, „Transhimamalaje”
Fragmenty bulli papieża Piusa VII Sollicitudo omnium ecclesiarum (1814 r.) przywracającej Towarzystwo Jezusowe w całym świecie.
On sam stał się ubogim (2 Kor 8, 9). Cała droga naszego odkupienia naznaczona jest ubogimi. Zbawienie to dotarło do nas dzięki wypowiedzianemu „tak” pokornej dziewczyny z małego kraju, zagubionego na peryferiach wielkiego imperium.
Masywna, sięgająca prawie siedemdziesięciu metrów wieża, a przed nią kolumna zwieńczona figurą św. Nepomucena świadczą, że oto jesteśmy na miejscu, przed bazyliką św. Jadwigi i św. Bartłomieja w Trzebnicy, w samym środku cichego miasteczka w sąsiedztwie Wrocławia, posadowionego w uroczej okolicy Wzgórz Trzebnickich.
W razie gdybym był aresztowany, stanowczo niniejszym ogłaszam, że wszelkie moje tam złożone wypowiedzi, prośby i przyznania się, są nieprawdziwe. Nawet, gdy one byłyby wygłaszane wobec świadków, podpisane, nie są one wolne i nie przyjmuję [ich] za swoje – pisał w marcu 1950 r. metropolita krakowski kard. Adam Stefan Sapieha.
Od ponad pięciu i pół wieku wierni licznie pielgrzymują do miejsca objawień Czternastu Świętych Wspomożycieli w Górnej Frankonii. Wpisana w malowniczy krajobraz obecna bazylika jest nie tylko lokalnym miejscem kultu, lecz przyciąga pielgrzymów z całych Niemiec, a także z innych krajów, głównie niemieckojęzycznych.