Kult Najświętszego Serca Jezusa rozwinął się w Polsce szerzej i głębiej w wieku XVII, szczególnie dzięki jezuickim teologom i kaznodziejom, którzy czuli się duchowymi spadkobiercami św. Klaudiusza de la Colombière SJ, apostoła kultu Serca Jezusowego.
Na portalu internetowym WordOnFire.org (07.07.2025) Thomas Salerno rozmawia z bratem Guyem Consolmagno SJ, dyrektorem Obserwatorium Watykańskiego, znawcą planet, meteorytów, asteroidów, badającym ewolucję małych ciał Układu Słonecznego.
Czy religia to prawo? A jeśli tak, to człowiek jest dla prawa, czy prawo dla człowieka? Mamy na to jasną odpowiedź Jezusa: szabat jest dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu.
Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut.
Ewangelia według św. Mateusza 1, 5b
Przez wiarę nierządnica Rachab nie zginęła razem z niewierzącymi, bo przyjęła gościnnie wysłanych na zwiady.
List do Hebrajczyków 11, 31
Nigdy niezgłębiona
tajemnica Krzyża
będąca dla człowieka
wielkim misterium
Arcybiskup Stanisław Gądecki z prof. Aleksandrem Bańką zrelacjonowali podczas spotkania z dziennikarzami obrady pierwszej sesji XVI Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów, która odbyła się w dniach 4-29 października w Rzymie.
Więź między wolnością człowieka a prawem Bożym ma swą żywą siedzibę w „sercu” osoby, czyli w jej sumieniu. W głębi sumienia – pisze Sobór Watykański II – człowiek odkrywa prawo, którego sam sobie nie nakłada, lecz któremu winien być posłuszny i którego głos wzywający go zawsze tam, gdzie potrzeba, do miłowania i czynienia dobra, a unikania zła, rozbrzmiewa w sercu nakazem: czyń to, tamtego unikaj.
Wiele osób ma bezpośredni kontakt ze świętymi obrazami, często z cennymi dziełami sztuki, kiedy modlą się przed nimi, oglądają je, rozważając ich przesłanie. Przemawiają one do nich szczególnie, gdy spotykają się, np. z obrazem czy rzeźbą Chrystusa Pana, Maryi Panny i świętych w bazylikach, katedrach, kościołach parafialnych czy zakonnych i kaplicach, a nawet w galeriach sztuki.
Od niepamiętnych czasów ludzie patrzą w niebo i czynią to z wielu powodów. Dla wielu kultur niebo było i nadal jest przestrzenią ładu, porządku i piękna, którego nie sposób odkryć w potocznym, grzesznym życiu na Ziemi.