Aktualności

Czasami zdarza się, że regularne, na przykład comiesięczne przystępowanie do sakramentu spowiedzi grzęźnie w martwym punkcie. Otóż człowiek zauważa, że spowiada się wciąż z tych samych grzechów.

(…) żyjemy w takich czasach kiedy nie wiadomo jest czy będę mógł pisać do Was kiedy będziecie dorośli… – pisał w 1943 r. do dziesięcioletniej córki Zosi i rok starszego syna Andrzeja rtm. Witold Pilecki. Pięć lat później Witold Pilecki został zamordowany z wyroku komunistycznego trybunału w mokotowskim więzieniu w Warszawie.

Byłem zdenerwowany, napięty. Czułem, że trzęsą mi się nogi. Skazany patrzył mi cały czas w oczy. Stał wyprostowany. Nikt go nie podtrzymywał. Po odczytaniu dokumentów zapytałem skazanego, czy ma jakieś życzenie. Na to odpowiedział: „Proszę powiadomić rodzinę”. Oświadczyłem, że rodzina będzie powiadomiona. Zapytałem ponownie, czy jeszcze ma jakieś życzenia. Odpowiedział, że nie. Wówczas powiedziałem: „Zarządzam wykonanie wyroku”. Był 24 lutego 1953 r., chwilę później na szubienicy więzienia mokotowskiego zginął gen. August Emil Fieldorf ps. „Nil” – legendarna postać Polskiego Państwa Podziemnego. Wciąż nie wiadomo, gdzie złożono jego ciało.

Wychowanie, jeśli nie jest wzorem i miłością, nie jest wychowaniem. (Johann H. Pestalozzi)

Skandynawia to – najprościej mówiąc – cztery państwa na północy Europy: Dania, Islandia, Szwecja i Norwegia. Łączy je wspólna mitologia, historia, religia (luteranizm), podobieństwa języków oraz ścisła współpraca ekonomiczna.

Ksiądz Józef Lelito obiema rękami kurczowo ściskał mównicę, lekko zgarbiony, z nienaturalnie przekrzywioną głową stał na środku wypełnionej ludźmi zakładowej auli zaadaptowanej tymczasowo na salę sądową.

Od 11 września 2001 r., kiedy światem wstrząsnęła wiadomość o zamachu terrorystycznym na wieżowce World Trade Center, od czasu tego historycznego już wydarzenia oskarżany o nie islam wywołuje uczucie niegasnącego niepokoju lub wręcz lęku.

Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza po części; wzięli także tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do dołu. Mówili więc między sobą: „Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć”. Tak miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie szaty, a los rzucili o moją suknię. To właśnie uczynili żołnierze. (J 19, 23-24)
 
Z Jerozolimy do Trewiru

„Piłsudski w stolicy”… Trudno opisać entuzjazm tłumów wciąż zapełniających ulice… „Wrócił komendant! Władzę Piłsudskiemu! Precz z niemieckimi regentami!”. Gdyby Piłsudski przypadkiem ukazał się w tym dniu na ulicach Warszawy, niewątpliwie groziłoby mu niebezpieczeństwo uduszenia przez rozentuzjazmowany tłum  – tak wspominał 10 listopada 1918 r. Marian Romeyko. Dzień później marszałek Józef Piłsudski objął władzę na skrawkach wyzwolonej spod zaborów Polski.

Dla nikogo śmierć nie jest czymś łatwym do przyjęcia. Jednak nikt nie może jej zaprzeczyć, bo prawie każdy jej doświadcza w rodzinie, pośród przyjaciół czy znajomych, którzy odeszli na „drugą stronę życia”. Każdy człowiek, który otrzymał życie od Ojca w niebie i rodzi się na tej ziemi, musi kiedyś tę planetę opuścić, gdyż życie na niej jest tylko pielgrzymką do celu, a nie celem samym w sobie.