Aktualności

Bogumiła Noiszewska (1885-1942), bo takie imię otrzymała na chrzcie św., urodziła się 11 maja 1885 roku w Ostaniaszkach na ziemi wileńskiej. Była córką wybitnego okulisty Kazimierza Noiszewskiego; jej mamą była Maria z domu Andruszkiewicz. Była najstarszą córką z jedenaściorga dzieci. Jej rodzina była bardzo patriotyczna i głęboko religijna. Wychowywała ją głównie babcia, z czułą miłością stawiała jej wymagania, przygotowując tym samym do przyszłych obowiązków. Uczyła jej postawy odpowiedzialności za wszystko, co robiła.

Ignacy w Ćwiczeniach duchowych koncentruje się na Panu Jezusie i wypełnia w tym wolę Matki Bożej z Kany Galilejskiej: zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie mój Syn (J 2). Warto zauważyć nie tylko niezwykłą dyskrecję Świętego wobec Pani Naszej, ale i Jej obecność w kluczowych momentach drogi rekolekcyjnej.

W Polsce wciąż mało znana jest postać hiszpańskiej karmelitanki bosej, św. Marii Maravillas od Jezusa (1891-1974), której duchowość jest ściśle związana z kultem Najświętszego Serca Jezusa i praktyką wynagradzania Panu Jezusowi zniewag i niewdzięczności, jakich wciąż doświadcza na całym świecie ze strony tak wielu ludzi. Maravillas, której imię pochodzi od sanktuarium Matki Bożej od Cudów, urodziła się w Rzymie w rodzinie arystokratycznej.

Pamiętamy, że celem żywota jest osiągnąć życie wieczne. Oczywiście zostawiamy z boku wszelkie teorie samozbawienia czy wysłużenia sobie tegoż daru. Zbawienie jest łaską – wyrazem miłości Boga do stworzenia.

O, mój Jezu, nigdy Cię nie przestanę wielbić i dziękować Ci, żeś mnie przeprowadził przez tę drogę! Nauczyłeś mnie, że w ciężkich chwilach, w tym strasznym opuszczeniu od wszystkich, mam szukać schronienia w ramionach Twego krzyża, a siłę czerpać z Twego Boskiego Serca ukrytego w Najświętszej Eucharystii, pałającego ogniem miłości ku duszom ludzkim, a zwłaszcza ku tym, którzy Ci się starają odwzajemnić miłością.

Dnia 21 stycznia 2022 roku papież Franciszek nadał św. Ireneuszowi tytuł doktora Kościoła. W wydanym z tej okazji dekrecie napisał: Św. Ireneusz z Lyonu, który przybył ze Wschodu, pełnił swoją posługę biskupią na Zachodzie: był duchowym i teologicznym pomostem między chrześcijanami Wschodu i Zachodu.

Według tej zasady św. Ignacego Loyoli należy nie tyle biernie bronić się przed pokusą, co zaatakować ją działaniem zupełnie przeciwnym. Nie chodzi o (nad)aktywność. Bardziej kładzie nacisk na zjednoczenie z Jezusem, posłuszeństwo Jemu niż na zewnętrzną dosadność pokuty i umartwienia. Agere (działanie) ma wypływać ze źródła, którym jest bycie w zjednoczeniu z Panem.

Papież Franciszek uczestniczył we Mszy celebrowanej w rzymskim Kościele del Gesù (12 III 2022 o godz. 17:00) przez Generała Towarzystwa Jezusowego, o. Artura Sosę, z okazji 400-lecia kanonizacji św. Teresy z Avili, św. Ignacego z Loyoli, św. Franciszka Ksawerego, św. Filipa Nereusza oraz św. Izydora Oracza.

Jakże bardzo inspirującym zajęciem jest poznawanie życiorysów świętych. W ich życiu Pan Bóg pokazuje nam, jak różnymi drogami dochodzą oni do zrealizowania zadań, do których zostali przez Niego powołani. W tę niepowtarzalną logikę Bożej łaski wpisuje się założyciel Opus Dei, bł. Josemaría Escrivá.

Święty Ignacy Loyola w Manresie przystępuje do Komunii co niedzielę. Czy budzi to w nas zdziwienie? W jego czasach należało to do rzadkości, budziło zdziwienie, a nawet podejrzenia.