Aktualności

Postaraj się rozpocząć tę modlitwę po nawiedzeniu grobów twoich bliskich, mając w pamięci to, jak wyglądali, gdy byli pełni życia, i jak zastała ich siostra śmierć. Proś Ducha Świętego i zmarłych o łaskę dobrej modlitwy.

Wejdź z uspokojonym sercem i myślami w modlitwę. Proś, aby Duch Święty wprowadził cię w głębię tajemnicy Słowa Bożego, w świat Bożej Miłości i umocnił w tobie wiarę w Tego, którego czyny Łukasz tak pięknie opisuje.

Przystępując do medytacji, wycisz się i przyjmij odpowiednią postawę. W tej medytacji wspominać będziesz jezuitę, św. Stanisława Kostkę, który narodził się 469 lata temu. Wiele w jego młodym życiu dokonał Chrystus. Dał mu udział w swojej świętości, której wciąż udziela Kościołowi, a więc także i tobie. Chłopiec ten zdecydowanie odpowiedział na wezwanie do doskonałości ewangelicznej.

„Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słonce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu”. Apokalipsa św. Jana 12,1

On wywyższony na krzyżu w swojej nieskończonej miłości ofiarował za nas samego siebie. Z Jego przebitego boku wypłynęła krew i woda, i tam wzięły początek sakramenty Kościoła, aby wszyscy ludzie, pociągnięci do otwartego Serca Zbawiciela, z radością czerpali ze źródeł zbawienia. (Prefacja o Najświętszym Sercu Jezusa).

Potem znowu ukazał się Jezus nad Morzem Tyberiadzkim. A ukazał się w ten sposób: Byli razem Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj inni z Jego uczniów. Szymon Piotr powiedział do nich: „Idę łowić ryby”. Odpowiedzieli mu: „Idziemy i my z tobą”.

Królestwo Boże urzeczywistnia się stopniowo, w miarę jak ludzie uczą się kochać, przebaczać i służyć sobie wzajemnie. (Jan Paweł II)

Święci byli prawdziwymi ludźmi. Choć niekiedy błądzili w życiu, jednak podążali ku niebu. Popełniali błędy, lecz żałowali za nie. Mieli swoje słabości, czasami złe cechy charakteru, byli kuszeni. Święci bohaterowie i dzisiaj interesują ludzkość.