Kolejnym sposobem jest posiadanie w duszy nieprzerwanej pamięci o śmierci. (Hezychiusz z Synaju, fragment pochodzi z książki „Filokalia – teksty o modlitwie serca”)
Aktualności
Apostolstwa Modlitwy
Do Jezusa, do Betlejem
1.
Do Jezusa, do Betlejem spieszą polskie dzieci.
W sercach budzą się nadzieje, w oczach radość świeci.
Paradoks Adwentu – III stopień czujności
Następny sposób polega na pokornym, nieustannym błaganiu o pomoc naszego Pana Jezusa Chrystusa. (Hezychiusz z Synaju, fragment pochodzi z książki „Filokalia – teksty o modlitwie serca”)
Paradoks Adwentu – II stopień czujności
Drugi sposób polega na tym, by serce zachować zawsze w głębokim milczeniuoraz zyskać wyciszenie, które daje wolność od wszelkiej myśli.
Paradoks Adwentu – I stopień czujności
Jakie są sposoby, by dojść do czujności, która zdolna jest stopniowo oczyścić umysł od namiętnych myśli? Nie zawaham się ich wskazać, używając niewyszukanego i nieupiększonego języka.
Porządek radości
Łucja z niecierpliwością spoglądała na zegarek, wyczekując powrotu taty. Tak chciałaby, żeby wreszcie przyjechał. Przecież obiecał jej kupić ten kalendarz! Jej pierwszy w życiu adwentowy kalendarz!
Modlitwa dla ludzi dojrzałych
Panie, Ty wiesz lepiej aniżeli ja sam, że się starzeję i pewnego dnia będę stary.
Zachowaj mnie od zgubnego nawyku mniemania, że muszę coś powiedzieć na każdy temat i przy każdej okazji.
Czy potrzebuję kierownika duchowego?
Od kilkunastu lat wzrasta w polskim Kościele popularność starożytnej praktyki ascetycznej nazywanej dziś kierownictwem lub towarzyszeniem duchowym. Wiele osób zaangażowanych w życie wspólnot modlitewnych regularnie spotyka się ze swoim kierownikiem. W formacji zakonnej i kapłańskiej jest to niezbędny element właściwego wzrastania w powołaniu. Ktoś może zapytać, czy i ja potrzebuję kierownictwa? Albo też, kiedy potrzebuję tego rodzaju pomocy?
Paradoks Adwentu – Skupienie umysłu
Czujność jest stałym skupieniem umysłu, stojącym u bram serca. Potajemnie bada nadchodzące myśli, słucha tego, co mówią i co czynią śmiertelni wrogowie.
Paradoks Adwentu – Uwaga
Uwaga stanowi nieustanny spokój wewnętrzny, pozbawiony wszelkiej myśli. Dusza wciąż i nieprzerwanie przyjmuje do siebie i wzywa Jezusa Chrystusa, Syna Bożego i Boga, i tylko Jego.