Aktualności

Apostolstwa Modlitwy

Wytrwać w miłości – 13 V 2012

Wytrwać w miłości – 13 V 2012

6. Niedziela Wielkanocna
Ewangelia: J 15, 9-17
Największym przykazaniem jest przykazanie miłości Boga i bliźniego, którego mamy kochać jak siebie samego. Jak wypełnić to przykazanie, jeśli człowiek doświadcza często zranienia w swym doświadczeniu miłości?

Posłaniec Serca Jezusowego – maj 2012

Posłaniec Serca Jezusowego – maj 2012

Na łamach majowego numeru „Posłańca Serca Jezusowego” znalazły się teksty nie tylko poświęcone Matce Bożej, którą szczególnie czcimy w tym miesiącu (Jan Gać „Gidle”, Lucjan Miozga „Matka Dobrej Drogi”), ale również tekst ks. Dariusza Piórkowskiego SJ „Miłość boli i wyzwala” czy artykuł związany z Zesłaniem Ducha Świętego „Obfity owoc Ducha Świętego” ks. Wojciecha Żmudzińskiego SJ.

Wierzę

Wierzę

Człowiek może się spotykać z Panem Bogiem w wierze nadprzyrodzonej. Sobór Watykański II w konstytucji dogmatycznej Dei Verbum stwierdza lapidarnie, że „Bóg niewidzialny w nadmiarze swojej miłości zwraca się do ludzi jak do przyjaciół i obcuje z nimi, by ich zaprosić do wspólnoty z sobą i przyjąć do niej”1.

Sakrament Jezusa Chrystusa

Sakrament Jezusa Chrystusa

Kiedy wewnątrz Kościoła słabnie duch wiary, wzmagają się pomyłki co do niego wśród tych, którzy pozostają na zewnątrz, a podstępy i rachuby ludzkiej mądrości wywołują tysiące antagonizmów. Każdy opiera się na jakiejś doktrynie lub partii, w nadziei, że jego koncepcje odniosą zwycięstwo nad racjami innego człowieka – jego brata. W takiej sytuacji spory nie tylko osłabiają Kościół, ale go zniekształcają w oczach świata.

Gidle

Gidle

Jak ziarno wyjęta z ziemi, wina obmyta kroplami Gidelska Wieśniaczko, módl się za nami…

Świętość przynosi szczęście?

Świętość przynosi szczęście?

Świętymi bądźcie…
Współczesny człowiek często nie potrafi odnieść do siebie słowa „świętość”. Co ono mogłoby oznaczać w moim przypadku? Czy mam czas i możliwości, by zawracać sobie głowę świętością? Dzisiejszemu człowiekowi o wiele więcej mówią takie określenia, jak: dobry człowiek, człowiek pełen poświęcenia, człowiek, na którym można zawsze polegać, człowiek życzliwy.

Wzniesione ręce

Wzniesione ręce

Jak długo Mojżesz trzymał ręce podniesione do góry, Izrael miał przewagę. Gdy zaś ręce opuszczał, miał przewagę Amalekita. Gdy ręce Mojżesza zdrętwiały, wzięli kamień i położyli pod niego, i usiadł na nim. Aaron zaś i Chur podparli jego ręce, jeden z tej, a drugi z tamtej strony. W ten sposób aż do zachodu słońca były ręce jego stale wzniesione wysoko. Wj 17, 11-12