Aktualności
Apostolstwa Modlitwy
Po mnie idzie większy – 4 XII 2011
2. Niedziela Adwentu
Ewangelia: Mk 1, 1-8
Wielokrotnie w naszym życiu pytamy siebie: czy Bóg jest bliski, dobry, życzliwy, kochający? Czasami te pytania stawiamy wprost. Innym razem, nie mając siły lub odwagi, pytamy pośrednio. Wiele razy stajemy przed wydarzeniami czy decyzjami, które te pytania jeszcze bardziej eksponują, a odpowiedzi czynią bardziej koniecznymi, niecierpiącymi zwłoki. Bóg zna to nasze zmaganie. Zna i szanuje również nasze możliwości przyjmowania odpowiedzi, wie, że Jego myśli nie są naszymi myślami, a Jego drogi naszymi drogami. Od pierwszej chwili po grzechu pierworodnym poszukiwał i dostosowywał objawienie do ludzkich możliwości percepcji. Czyni to także dzisiaj.
Słowo Życia – grudzień 2011
4 grudnia 2011 — II NIEDZIELA ADWENTU
„Oto wasz Bóg! Oto Pan przychodzi z mocą”
I czytanie Iz 40, 1–5. 9–11
Naród przebywa w niewoli. Bóg zapowiada, że sam poprowadzi go do ojczyzny, jak kiedyś wyprowadził go z Egiptu. A zatem Przygotujcie na pustyni drogę dla Pana — bo oto przychodzi z mocą. Te słowa Kościół odnosi do pierwszego i drugiego przyjścia Chrystusa Pana na świat.
Wyjaśnienie papieskich intencji AM – grudzień 2011
Ogólna na grudzień:
Aby wszystkie ludy ziemi, przez wzajemne poznanie i szacunek, wzrastały w zgodzie i pokoju.
Tradycja apostolska
Słowo Boże objawione nam ustami patriarchów, proroków i innych ludzi, a przede wszystkim ustami samego Jezusa Chrystusa, który jest przecież wcielonym Słowem Bożym, przekazane nam zostało do wiadomości przez Apostołów. Święty Paweł pisze wyraźnie, że Bóg pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy[1].
W labiryncie symboli
Śmierć – stałą towarzyszkę życia – można całkiem zasadnie nazwać tajemnicą wieczności. Bezradność człowieka wobec czasu i przemijania na przestrzeni wieków starała się ukazywać sztuka. Przykładem może być „Memento mori” z nowosądeckiego muzeum.
Trwaj w oczekiwaniu – 27 XI 2011
1. Niedziela Adwentu
Ewangelia: Mk 13, 33-37
Wchodząc w okres oczekiwania adwentowego, odnawiajmy nasze gorące pragnienie drugiego przyjścia Pana Jezusa i naszej gotowości na Jego przyjście w każdym dniu. Niech nam w tym pomoże refleksja nad słowami dzisiejszej Ewangelii.
Błogosławieństwo papieskie dla AM
Ojciec Święty Benedykt XVI udziela całym sercem apostolskiego błogosławieństwa wszystkim Członkom Apostolstwa Modlitwy w Polsce. Nasze ogniska AM i indywidualni członkowie mogą pobrać zdjęcie przedstawiające dyplom i wydrukować go na kolorowej drukarce. Dobrze byłoby, aby widniał on w każdej Wspólnocie AM w Polsce.
Sądzeni z miłości – 20 XI 2011
Niedziela Chrystusa Króla Wszechświata
Ewangelia: Mt 25, 31-46
W obrazie Sądu Ostatecznego Jezus odwołuje się do praktyki stosowanej przez pasterzy w Palestynie. Owce i kozły w ciągu dnia pasły się razem. Jednak na zakończenie dnia pasterze je rozdzielali. Kozły potrzebowały cieplejszego pomieszczenia, owce, które bardziej ceniono, wolały świeże powietrze. W pogańskich sennikach owce kojarzono z pomyślnymi wydarzeniami, zaś kozły z nieszczęściem (C. Keener). Sąd Ostateczny, który obejmie wszystkich – nie tylko chrześcijan – będzie symbolicznym aktem separacji, oddzielania. Jezus, Dobry Pasterz, ale także Sędzia, oddzieli owce od kozłów, dobro od zła, miłość od grzechu.
Uparte serce faraona
Pan rzekł do Mojżesza: „Gdy będziesz zbliżał się do Egiptu, pamiętaj o władzy czynienia wszelkich cudów, jaką ci dałem do ręki, i okaż ją przed faraonem. Ja zaś uczynię upartym jego serce, że nie zechce zezwolić na wyjście ludu”. (Wj 4, 21)
Świadectwo
Trzy rzeczy określają i znamionują życie chrześcijanina: działanie, słowo, myślenie. Wśród nich pierwsze miejsce zajmuje myślenie. Na drugim miejscu jest słowo, które odsłania i wyraża myśl zaistniałą i ukształtowaną w duszy. Po myśleniu i mówieniu następuje działanie wprowadzające w czyn powstały w umyśle zamiar. Kiedy zatem pod wpływem różnych okoliczności działamy, myślimy albo mówimy, trzeba, aby każde nasze słowo, czyn i myśl były zgodne z tym wszystkim, co oznacza imię Chrystus, abyśmy nic takiego nie myśleli, mówili albo czynili, co mogłoby nas oddalić od tego tak bardzo wzniosłego wzoru.
Postawcie mi krzyż brzozowy
W naszym stuleciu wrócili męczennicy. A są to często męczennicy nieznani (…) wielkiej sprawy Bożej. Na ile to możliwe, ich świadectwa nie powinny zostać zapomniane w Kościele. (Jan Paweł II)
W złocistym blasku Zbawiciela
„Aby głosić orędzie, które powierzył mu Chrystus, Kościół potrzebuje sztuki. Musi bowiem sprawiać, aby rzeczywistość duchowa, niewidzialna, Boża, stawała się postrzegalna, a nawet w miarę możliwości pociągająca. Musi zatem wyrażać w zrozumiałych formach to, co samo w sobie jest niewyrażalne. Otóż sztuka odznacza się sobie tylko właściwą zdolnością ujmowania wybranego aspektu tego orędzia, przekładania go na język barw, kształtów i dźwięków, które wspomagają intuicję człowieka patrzącego lub słuchającego.